Sırbistan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı
Press review: Europe seeks role in Ukraine talks as Vucic resigns before Serbia's election
Top stories from the Russian press on Monday, September 28th
Putin, Vucic discuss Ukrainian conflict, situation in Balkans
Vucic also expressed gratitude for Russia’s comprehensive assistance to Serbia, especially in helping to fight forest fires, the Kremlin reported
Telephone conversation with President of Serbia Aleksandar Vucic
Vladimir Putin held a telephone conversation with President of Serbia Aleksandar Vucic at the initiative of the Serbian side. The Serbian leader congratulated the President of Russia on the successful elections to the State Duma of the Federal Assembly of the Russian Federation. The leaders discussed various aspects of the future development of Russian-Serbian strategic partnership, in particular, in energy, the oil and gas sector, transport and healthcare. Aleksandar Vucic expressed gratitude for Russia’s comprehensive assistance to Serbia, especially in helping to fight forest fires. The President of Serbia spoke about preparations for an early parliamentary election. Both sides pointed out the unacceptability of external interference in election processes. They discussed current issues on the international agenda, including the Ukrainian crisis. Aleksandar Vucic shared his impressions about the High-Level Week of the 81st Session of the UN General Assembly which he attended. While exchanging views about the situation in the Balkans, the heads of state noted the importance of preserving the Dayton architecture in Bosnia and Herzegovina and ensuring the legitimate rights and interests of Republika Srpska. The conversation was held in a warm and friendly atmosphere.
Russian drones kill at least nine in strikes targeting warehouses and ports in Ukraine – Europe liveEmine Erdoğan, BM'de konuştu! Çocuklar, zihinlerine göz konulmuş hedef kitleye dönüştürüldü
Emine Erdoğan, kendisinin himayesinde, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, UNICEF ve BM Genel Sekreteri Çocuklara Yönelik Şiddet Özel Temsilcisi Ofisi işbirliğinde, BM 81. Genel Kurulu marjında düzenlenen "Görünmeyen Mimari: Çocuklar için Güvenli Dijital Sistemler İnşa Etmek-Uluslararası Standartların ve Ortak Sorumluluğun Geliştirilmesi" başlıklı etkinliğe katıldı. BM Genel Merkezi'nde düzenlenen etkinliğe Türkevi'nden yürüyerek geçen Emine Erdoğan, davete icabet ederek programa katılan lider eşlerini kapıda tek tek karşılayarak sohbet etti. Emine Erdoğan, programda yaptığı konuşmada, BM'nin, kuruluşundan bu yana ülkelerin iyi niyetli işbirliğine ev sahipliği yaptığını anımsatarak, insanlığın ortak sorunlarına ortak çözümler üretme idealinin en önemli adreslerinden biri olduğunu söyledi. Bugün BM ile çocukların esenliği için birlikte çıkacakları bir yolun ilk adımını atmaktan büyük memnuniyet duyduğunu ifade eden Emine Erdoğan, BM Genel Sekreteri Çocuklara Yönelik Şiddet Özel Temsilcisi'ne ve UNICEF'e işbirlikleri için şükranlarını sundu. "ÇOCUKLAR, ZİHİNLERİNE GÖZ KONULMUŞ HEDEF KİTLEYE DÖNÜŞTÜRÜLDÜ" Emine Erdoğan, bu buluşmayı gerçekleştiren Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına ve davetine icabet ederek toplantıyı onurlandıran konuklara teşekkür etti. Çocukların geleceğe uzanan insanlık zincirinin en değerli halkası, himaye edilmesi gereken en kıymetli emanet olduğunu vurgulayan Emine Erdoğan, "Fakat ne yazık ki günümüzde çocuklar, zihinlerine ve dikkatlerine göz konulmuş, kullanıcı profiline indirgenmiş bir hedef kitleye dönüştürüldüler. Onları ekran başında tutmak isteyen davranış bilimciler, tasarımcılar ve nöro-bilimciler karşısında yapayalnız ve çaresizler." dedi. Emine Erdoğan, araştırmaların, ekran maruziyetinin çocuklarda açtığı tahribata dair her gün yeni bir veri sunduğuna işaret ederek, şöyle devam etti: "Çocuklarda psikiyatrik ilaç kullanımının 5 yaşa kadar düşmesi, bağımlılık davranışları ve çocuk beyninde ekran kullanımıyla ilişkili biyolojik tahribat, bunlardan yalnızca birkaçı... Burada amacımız, elbette dijital platformları topyekün bir tehdit olarak kodlamak ya da teknoloji karşıtlığı noktasına savrulmak değil. Ancak teknolojinin bıçak sırtı bir mesele olduğunu da kabul etmek durumundayız. Kendi ellerimizle icat ettiğimiz teknolojinin, kendi amaçlarına hizmet edecek yeni bir insan tipini gözlerimizin önünde icat etmesine seyirci kalamayız. Zira dijital platformlar, çok uzun zamandır yalnızca bir iletişim mecrası değiller. Bireyler kadar toplumları da yönlendiren, hayatın her alanını yeniden tasarlayan güçlü sistemler. Ve ne yazık ki çocuğun iyiliği, kar odaklılıktan ve etkileşimi ne pahasına olursa olsun büyütme hedefinden sonra geliyor. O halde, bu baskıcı sistemlerin, çocuklar üzerindeki tahakkümünü kaldırmak zorundayız." "EKRAN SÜRESİNİ SINIRLAMAYI, BASİT BİR İRADE MESELESİNE İNDİRGEYEMEYİZ" Bugüne kadar dijitalleşmenin yan etkilerine karşı bireysel bazda mücadele etmek için herkesin elinden geleni yaptığını belirten Emine Erdoğan, "Fakat karşımızdaki devasa algoritma mimarisiyle daha fazla dijital okuryazarlık ya da ebeveyn kontrolü gibi tedbirlerle mücadele edilemeyeceğinin de farkındayız. Ekran süresini sınırlamayı, basit bir irade meselesine indirgeyemeyiz. Çocuğun güvenliğini sağlama sorumluluğu, yalnızca ebeveynlerin değil hepimizindir. Sağlıklı bir dijital ekosistem kurmalı ve güvenliğin, dijital sistemlere sonradan eklenen bir özellik değil, tasarımın çıkış noktası olmasını sağlamalıyız. Teknoloji, insanlığın değerlerine yabancı, tanımsız, sınırsız, filtresiz ve görünmez tuzaklarla dolu bir alan haline gelmemelidir. İnsanlığın büyük hikayesinde açılmış yeni ve temiz bir sayfa olmalıdır." diye konuştu. Emine Erdoğan, bu hassasiyetleri paylaşan birçok ülkenin, çocukların sosyal medya kullanımına yönelik hukuki ve teknik tedbirler aldığını anımsatarak şunları kaydetti: "Türkiye olarak biz de bu önlemleri erkenden hayata geçirmiş bir ülkeyiz. Ancak şu bir gerçek ki küresel çapta faaliyet gösteren teknoloji şirketlerine karşı her ülkenin müstakilen düzenlemeler getirmesi, standartlaşmanın önüne geçiyor. Dolayısıyla ortak gayretlerimizi birleştirmeliyiz. Bu noktada, farklılaşan ulusal uygulamalardan ziyade ortak küresel standartlar geliştirmeliyiz. Bu standartları Birleşmiş Milletler çatısı altında birlikte oluşturmalıyız. Düzenli izleme ve raporlama mekanizmalarıyla ülkeler arasında ortak bir uygulama anlayışının geliştirilmesini sağlamalıyız. Teknoloji şirketlerinin ve dijital platformların hesap verebilirliğini güçlendirmeli, çocukların korunmasında eşit sorumluluk sahibi olmalarının zeminini hazırlamalıyız. Şahsen, insanlığın dijital geleceğini ancak bu adımları atarak başıboşluktan kurtarabileceğimize inanıyorum." Programın açılış bölümünde, Belçika Kraliçesi Mathilde, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı Mahinur Özdemir Göktaş, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ile UNICEF Türkiye Çocuk Hakları Koordinatörü Ahmet Yiğit Başoğlu da hitapta bulundu.Açılış konuşmalarının ardından, lider eşleri oturumuna geçildi. Oturumda, Gambiya Cumhurbaşkanı'nın eşi Fatoumatta Bah-Barrow, Sırbistan Cumhurbaşkanı'nın eşi Tamara Vucic, Sierra Leone Cumhurbaşkanı'nın eşi Fatima Maada Bio, Litvanya Cumhurbaşkanı'nın eşi Diana Nausediene, Burundi Devlet Başkanı'nın eşi Angeline Ndayishimiye, Kenya Cumhurbaşkanı'nın eşi Rachel Ruto, Guatemala Cumhurbaşkanı'nın eşi Lucrecia Eugenia Peinado Villanueva, Senegal Cumhurbaşkanı'nın eşi Marie Khone Faye, Romanya Cumhurbaşkanı'nın partneri Mirabela Gradinaru, Şili Cumhurbaşkanı'nın eşi Maria Pia Adriasola Barroilhet, Lübnan Başbakanı'nın eşi Sahar Salam ve Kanada Başbakanı'nın eşi Diana Fox Carney konuşma yaptı. Programın kapanışında ise UNICEF Çocuk Koruma Direktörü Sheema Sen Gupta ile BM Genel Sekreterinin Çocuklara Yönelik Şiddet Özel Temsilcisi Dr. Najat Maalla M'jid konuştu. Programın başında Emine Erdoğan, Belçika Kraliçesi Mathilde ve lider eşleri ile diğer üst düzey isimler aile fotoğrafı çektirdi. Programa, Kuzey Makedonya Başbakanı'nın eşi Rozi Mickoska, Kırgızistan Cumhurbaşkanı'nın eşi Aygül Caparova, Adalet Bakanı Akın Gürlek, Sağlık Bakanı Kemal Memişoğlu ve Sıfır Atık Vakfı Başkanı Samed Ağırbaş, televizyon ve gazetelerin genel yayın yönetmenleri ile çok sayıda davetli de katıldı. Etkinlikte, dijital dünyanın risklerine karşı çocuklar için güvenli dijital sistemler oluşturma konusundaki ortak sorumluluğu yansıtan video izletildi.
Emine Erdoğan, BM'de konuştu! Çocuklar, zihinlerine göz konulmuş hedef kitleye dönüştürüldüZelensky announces new ‘Carpathian Eight.’ Tusk and Vučić attend its first summit (but Fico doesn’t)
Ukrainian President Volodymyr Zelensky has announced a new international cooperation initiative, the “Carpathian Eight”:
Serbia opens Israeli drone assembly plant
Sept 17 (Reuters) - Serbian President Aleksandar Vucic said on Thursday that Serbia had opened a factory to assemble advanced Israeli-made drones, which will supply the Serbian military and armed forces in other countries. • Plant to assemble "state-of-the-art" Israeli-designed drones, he said in a post on Instagram. • Facility to employ around 100 workers. • The government and its Israeli partners expect to open at least three more factories across the country, he added.
What NATO leaves behind as it pulls back from Kosovo
This summer, tensions in Kosovo have spiked even as a NATO-led peacekeeping mission began to withdraw from the country. In July, police detained 37 Serbs at a commemoration in Gazimestan, and days later searched worshippers at a monastery near Prizren. Later that month, a Serb farmer from the village of Dren was pulled from his home by Kosovo Police, tied to a tree and beaten badly enough to require intensive care in Belgrade. Then, in August, a state-owned excavator demolished seventeen Serb-owned houses, claiming they were illegal. The European Union called the conduct of the Kosovo state in all of these cases concerning, but it did nothing to stop them. It was against this background that the KFOR mission — the NATO-led peacekeeping mission created in the wake of the Western intervention in Kosovo in 1999 — announced its gradual withdrawal from the bridge in Mitrovica, which has become a symbol of the division between ethnic Serbs in the country’s north and ethnic Albanians in the south. Justifying the move, KFOR cited an improved security situation in the country. Serbs protested, while Belgrade called the move premature. After nearly three decades of international administration, why should KFOR’s stepping back cause such fear? Kosovo has been the site of one of the most ambitious international state-building projects undertaken by the United Nations, with more than $2 billion spent in the first decade alone; per capita, it has received 25 times more money and 50 times more troops than Afghanistan did. NATO held the security framework in place, and the United States stood behind the effort, having pushed its allies to bomb Yugoslavia in 1999 and later backed Kosovo’s independence. After 27 years, what is it leaving behind? What the bridge held back In the months after NATO’s intervention in 1999, Kosovo saw major ethnic violence. By most estimates, some 200,000 Serbs and other non-Albanians were driven from their homes in reprisals. Those who remained faced killings and harassment, while churches were burned, and homes and land seized. Much of this happened in front of an international presence that did little to stop it. At the time it was called reprisal for what Albanians had endured under Serbian President Slobodan Milošević, a framing that made the violence appear justified while deflecting attention from the mission’s failure to prevent it. One part of Kosovo escaped this. As the Yugoslav state withdrew, residents of North Mitrovica organized their own defense. As violence spread across Kosovo, they blocked the bridges to the south, keeping it from reaching the last urban area in Kosovo from which Serbs had not been driven out. Violence never reached the north. The “bridge watchers” succeeded largely because KFOR accepted the river as the defense line, placing tanks at the crossings and backing their effort. The arrangement, tailored to the security context, has been criticized ever since for reinforcing Kosovo’s ethnic divisions and tolerating what critics called the “bridge gang,” though critics have failed to offer workable alternatives. By 2001 a separate political order had consolidated in the north, resisting the state structures emerging under UNMIK, the United Nations interim civil administration in Kosovo. Behind the bridge, those who had organized the defense preserved and reorganized the remnants of the Yugoslav administration, including its courts, municipalities, university, and medical system. The UN came to call them “parallel institutions.” Dismantling the north Although the UN had declared the northern institutions illegal from the outset, it also tolerated them for years, recognizing their role in maintaining order and providing services for a population it could not otherwise reach. Following Kosovo's declaration of independence in 2008, Washington backed the EU to take the lead in Kosovo, seeing the leverage of EU membership as a means to broker a political compromise. The EU assumed the UN's role as state-builder and mediator, adopting a more radical approach. Declaring the north a “black hole,” it made dismantling the order a central objective of the Brussels-led dialogue between Belgrade and Pristina. While justified by Brussels on security grounds, this was effectively a step in consolidating Kosovo’s sovereignty. The legal ambiguity surrounding Resolution 1244, which authorized KFOR and UNMIK, and the fact that five EU member states did not recognize Kosovo did not slow the process. By 2011, dismantling the north had become conditio sine qua non of Kosovo’s state building. This required a partner in Belgrade, which had not yet established diplomatic relations with Kosovo. No Serbian government was willing to make such a bargain, even as the country sought EU membership. The north depended on Belgrade, but that dependence never translated into political obedience. Its population had been united in resisting integration into the Kosovo state, leaving little room for Serbia to maneuver. Giving up the north would also have been politically unsurvivable at home. The EU’s partner arrived in 2012. The newly elected SNS government led by Aleksandar Vučić embraced the Brussels agreement in 2013 while continuing to campaign at home on nationalist slogans. In return, Belgrade was given a free hand to monopolize Serb political life in north Kosovo through Srpska Lista, effectively the party’s local branch, sidelining anyone opposed to the deal. In exchange for dismantling their institutions, Serbs in the north were promised the Association of Serb Municipalities, a limited form of self-government inside Kosovo’s legal system. It was a thin substitute for what was being removed, but even that was never delivered. Priština offered successive reasons for not implementing its side of the agreement, while Belgrade could do little more than complain. The situation deteriorated further when Albin Kurti returned to power in 2021. He rejected the Brussels framework and pursued the extension of Kosovo’s authority in the north through a series of coercive measures, including the phaseout of the Serbian dinar, enforcement of Kosovo license plates, the seizure of municipal buildings, and the installation of Albanian mayors after local Serbs boycotted the elections. Kosovo also increasingly deployed special police units in the north, leading to repeated confrontations and arrests of Serbs. Then came Banjska. On September 24, 2023, an armed Serb group clashed with Kosovo Police in the village of Banjska, killing one Kosovo police officer. Three attackers were also killed in the ensuing exchange of fire. The operation was organized by the deputy leader of Srpska Lista, Milan Radoičić, who crossed into Serbia and remained there. The population was left to pay the price. Pristina used the attack to harden its position, turning the north into a place of constant policing and increasingly coercive state control. What is left behind Throughout all of this, KFOR remained, the last layer of protection in case something went wrong. Its announced departure therefore unsurprisingly alarmed the remaining Serb community. The mission was never meant to be permanent, and the timing has little to do with the north itself. In May, Washington declared in its Report to Congress on U.S. policy in the Western Balkans that it no longer intends to act as the region’s overseer. For twenty years, however, American pressure was one the few things constraining Priština. Europe, which had taken over the Kosovo file, produced statements throughout the latest crisis, but few of them stopped Priština from tightening its grip on the north. Belgrade had signed away the north a decade ago and had little left to trade for it. The Brussels agreement was hailed as a major success of EU policy in the Balkans, but the security situation only got worse. People have little choice but to leave, and increasingly, they do. What remains after NATO, then, is a question. Will northern Kosovo become yet another emptied area in the Balkans? And how many people have to go before anyone reassess what was built in Kosovo?
What NATO leaves behind as it pulls back from KosovoYunan kulislerinde yankılanan 'kabus' senaryosu! 'Türkiye ile çatışma birkaç saat sürmez, yüzleşmeye hazır mıyız?'
MİLLİYET.COM.TR / Yunanistan’da Türkiye ile yaşanabilecek olası bir kriz yeniden tartışma konusu oldu. Yunan medyasında yayımlanan dikkat çekici bir podcastte, Atina’nın olası bir çatışmaya ne kadar hazırlıklı olduğu sorgulanırken, asıl endişenin savaşın nasıl başlayacağından çok nasıl biteceği olduğu vurgulandı. ‘BİRKAÇ SAATLİK KONTROLLÜ GERİLİM OLMAZ’ Geopolitico.gr yayın yönetmeni Christos Konstantinidis, Türkiye-Yunanistan ilişkilerini ele aldığı podcastte, olası bir çatışmanın “birkaç saatlik” kontrollü bir gerilim olarak görülmemesi gerektiğini söyledi. Konstantinidis, ilk kurşunun atılması ve kayıpların yaşanmasının ardından çatışmanın sınırlı kalacağının garanti olmadığını belirtti. ‘YIPRATMA SAVAŞINA EVRİLEBİLİR’ Konstantinidis’e göre Ege’de başlayabilecek bir çatışma, yüksek yoğunluklu hava operasyonlarıyla birlikte çok daha uzun soluklu bir mücadeleye dönüşebilir. Senaryonun haftalar hatta aylar süren bir yıpratma savaşına evrilmesi ihtimali üzerinde durulurken, böyle bir durumda yalnızca savaş uçakları ve fırkateynlerin değil, ülkelerin tüm kapasitesinin sınanacağı belirtildi. Mühimmat stokları, hasar gören askeri unsurların yeniden kullanılabilir hale getirilmesi, liman ve havaalanlarının işletilmesi, enerji güvenliği, telekomünikasyon altyapısı ve yedek kuvvetler, olası uzun süreli bir çatışmanın kritik unsurları arasında gösterildi. Ancak Yunan analizindeki en dikkat çekici bölüm, Ankara’nın neyi takip ettiği konusunda ortaya atılan iddia oldu. ‘ANKARA SADECE SİLAHLARIMIZI SAYMIYOR’ Analizde Türkiye’nin Yunanistan’ın aldığı Rafale savaş uçakları, fırkateynler ve yeni silah sistemlerini takip etmekle yetinmediği öne sürülerek “Ankara yalnızca silahlarımızı saymıyor. Direncimizi de sayıyor ve bir hata yapmamızı bekliyor” denildi. İlginizi Çekebilir 12 DENİZ MİLİ VE EGE SENARYOSU Podcastte Türkiye’nin 12 deniz mili konusundaki tutumu da olası savaş senaryoları kapsamında ele alınırken “Ege’de yaşanabilecek bir çatışmanın kısa süreli bir gerilim olarak kalmayabilir ve taraflar hızla daha geniş bir mücadeleye sürüklenebilir” iddiasında bulunuldu. ‘1.8 MİLYONLUK İHA HAVUZU’ Yunan analizinde Türkiye’nin insansız hava araçları alanındaki kapasitesi de ayrı bir başlık olarak ele alındı. Türkiye’nin yalnızca İHA üretmediği, aynı zamanda geniş bir operatör havuzu oluşturarak eğitim, bilgi birikimi ve insansız sistemler etrafında kapsamlı bir askeri ve endüstriyel kültür geliştirdiği belirtildi. Analizde Türkiye’de 1.8 milyondan fazla lisanslı insansız hava aracı havuzu bulunduğu öne sürülürken, Yunanistan’ın ise Silahlı Kuvvetleri, yedek kuvvetleri, üniversiteleri, Yunan şirketlerini ve sertifikalı operatörleri bir araya getirecek kapsamlı bir ulusal programa hala ihtiyaç duyduğu ifade edildi. ATİNA’NIN BÖLGESEL HESAPLARI Podcastte yalnızca Türkiye-Yunanistan hattı değil, bölgedeki daha geniş stratejik dengeler de masaya yatırıldı. Yunanistan, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY) ve İsrail arasındaki stratejik işbirliği ile Hindistan ile yakınlaşma değerlendirilirken, IMEC ekonomik koridorunun bölgesel dengelere etkisi de ele alındı. Pakistan, Suriye ve Irak’taki gelişmelerin de Türkiye ile Yunanistan arasındaki olası bir krizin bölgesel boyutunu etkileyebilecek unsurlar arasında bulunduğu belirtildi. ‘BÜYÜK ULUSAL KRİZ’ Yunan medyasındaki analizde dikkatler yalnızca cephedeki hazırlıklara değil, iç cepheye de çevrildi. Ülkedeki kritik altyapının korunması ve tüm toplumun büyük bir ulusal krize hazırlanması gerektiği vurgulandı. Analizde “Caydırıcılığın yalnızca silah sözleşmeleri ve pahalı füzelerle inşa edilemeyeceği vurgulandı. İşleyen bir devlet mekanizması, dirençli bir toplum, eğitimli yedek kuvvetler ve kriz anında kararlı hareket edebilecek siyasi liderlik de gerekli” ifadeleri kullanıldı. ‘YÜZLEŞMEYE HAZIR MIYIZ?’ Yunanistan’ın önündeki asıl sorunun ise tüm bu başlıkların toplamında ortaya çıktığı ifade edilirken “Türkiye bizi inceliyor. Peki Yunanistan kendi zayıflıklarıyla yüzleşmeye hazır mı?” denildi. Suudi Arabistan: Husilerin Suudi Arabistan'a düzenlediği İHA saldırılarında 13 kişi yaralandı Sırbistan Cumhurbaşkanı Vucic, 27 Eylül'de istifa edeceğini duyurdu
Yunan kulislerinde yankılanan 'kabus' senaryosu! 'Türkiye ile çatışma birkaç saat sürmez, yüzleşmeye hazır mıyız?'Push to sanction Serbia could empower leader it aims to hurt
On August 27, Reps. Joe Wilson (R-S.C.) and Bill Keating (D-Mass.) introduced the SRBIJA Act, which would impose sanctions and visa restrictions on “malign actors” accused of undermining democracy, the rule of law, human rights, and stability in the Western Balkans. The proposed legislation also threatens sanctions on Serbia if Belgrade maintains its relationships with Russia, China, and Iran. The initiative comes as Serbia prepares for snap parliamentary elections next month, following nearly two years of anti-government protests and shortly after Washington and Belgrade launched a new Strategic Dialogue. In Serbia’s polarized political environment, supporters of President Aleksandar Vučić portray Wilson and Keating as hostile foreign actors seeking to dictate Belgrade’s foreign policy, while opponents of the government largely see the SRBIJA Act positively and hope it will “ultimately lead to [Vučić’s] downfall,” said Nikola Mikovic, a Serbian geopolitical analyst. The SRBIJA Act’s sponsors hope their legislative push will pressure Belgrade to abandon its delicate balancing act between the West, Moscow, and Beijing. But the bill could instead give Vučić an opportunity to strengthen the geopolitical narrative that he has shrewdly navigated a multipolar world, which resonates with many Serbian voters and has helped keep him at the helm. Engaging Belgrade pragmatically The SRBIJA Act does not represent the Trump administration’s approach to Serbia, underscored by the newly established Strategic Dialogue. Launched in July, it provides an institutional framework for continued bilateral engagement and cooperation across areas including energy and economics. The Trump administration will not abandon that framework because of a single bill in Congress. Vladimir Trapara, a Belgrade-based political analyst, said the congressional initiative “stands poor chances of success” and argued that its failure could, if anything, help boost the Serbian government’s popularity at home. The handling of NIS — Serbia’s oil giant, in which a pair of Russian state-owned companies control a majority stake — illustrates the more complicated reality of Washington’s approach. The Trump administration has granted sanctions waivers to NIS while Belgrade works to resolve the company’s Russian ownership structure. On August 28, Serbia secured another U.S. waiver, giving the company additional time as negotiations continue over the potential sale of the Russian stake. In sum, the Trump administration continues engaging with Belgrade even while pressing Serbia’s government on issues where interests clash. The Trump-Vučić relationship, meanwhile, has so far fallen short of the close personal partnership that some observers anticipated after Trump’s 2024 electoral victory. For all the talk of an autocratic affinity between the two leaders based on shared resentment of “globalists,” there is limited evidence that such a relationship has emerged. “Vučić has quite desperately attempted to meet with Trump, even traveling to Mar-a-Lago to do so, and has always been thwarted in his efforts,” noted Lily Lynch, editor-in-chief of the Balkanist Magazine. Lynch explained that Serbia’s government has “settled into a pragmatic, if somewhat distrustful, relationship with the [second] Trump administration.” Whatever expectations existed in Belgrade in late 2024 and early 2025 that the second Trump administration would dramatically shift U.S. policy toward the Western Balkans to align much more closely with Serbia, Washington’s approach has so far appeared more transactional. The region remains relevant to the United States because of energy, regional stability, Russia, China, Kosovo, and European integration, but those interests compete with a much wider set of priorities. Ultimately, the Trump administration is simultaneously pressuring Belgrade and seeking to continue cooperation. Nothing suggests that Washington is preparing to abandon its relationship with Serbia. Consecutive administrations, going back at least as far as the 2000s, have seen U.S. engagement with Serbia as necessary for stability in the Western Balkans. Belgrade’s arms transfers to Ukraine and Israel have also helped insulate Serbia’s government from criticism from officials in Washington over its refusal to implement European sanctions on Russia. Balancing the Great Powers Congressional pressure is also unlikely to produce a dramatic pivot in Serbian foreign policy. Belgrade has already been incrementally moving closer to the West while maintaining its broader strategy of balancing among competing powers. This is particularly visible in Serbia-Russia relations. Belgrade has maintained ties with Moscow while cooperating with Western governments and supporting Ukraine in ways that complicate its traditional relationship with Russia. Yet these developments have not amounted to Serbia abandoning its broader balancing strategy. “Vučić is basically allowed by the West to retain this already low level of relations with Russia, in return for support to Ukraine and cooperation with the West on some other issues. On the other hand, Russia is happy to see [itself wield] at least this much…influence [as it does] in Serbia,” Trapara said. “This way, Vučić attracts support by both [the West and Moscow] for stability of his regime.” China, which has emerged as Belgrade’s most important non-Western economic and strategic partner, presents a different challenge. Beijing’s presence in Serbia is primarily economic, making the relationship structurally different from Serbia’s ties with Moscow. Miković warned that a worsening U.S.-China confrontation could eventually put Belgrade under greater pressure to distance itself from Beijing — a potentially much more difficult decision for Vučić, who traveled to China in May 2026 and hosted Chinese President Xi Jinping in May 2024. Ultimately, Serbia has strong incentives to maintain relationships with the West, Russia, and China. Vučić has built considerable political capital around presenting himself as the leader capable of navigating between them. Western pressure could strengthen Vučić at home Besides Wilson and Keating, other Western policymakers seek to pressure Vučić’s government. Within the European Union, for which Serbia has been a formal candidate since March 2012, criticism has intensified over Serbia’s handling of the legacy of the 1990s Balkan wars. That issue has become particularly prominent following last month’s death of Ratko Mladić, the former Bosnian Serb military commander and convicted war criminal. On September 3, a Serbian government plane flew Mladić’s body home to Serbia with his coffin wrapped in a Serbian flag. Days before Mladić’s funeral, held on September 7, EU Enlargement Commissioner Marta Kos canceled a planned visit to Serbia, citing concerns about the glorification of Mladić, which Brussels warned “has no place in the EU or in EU candidate countries.” Just before the funeral, Sens. Jeanne Shaheen (D-N.H.), Chuck Grassley (R-Iowa), and Rep. Keith Self (R-Texas) called on authorities in Belgrade to “refrain from any association with the planned ceremonies and to ensure that no public statement or official act memorializes Mladic as anything other than what he was: a convicted architect of genocide.” For some of Vučić’s domestic supporters, criticism from Washington or Brussels reinforces perceptions that Serbia faces unfair pressure from the West. Since Slobodan Milošević’s ouster in 2000, “the issue of Serbian support for war crimes indictees and convicted war criminals has been a constant irritant to U.S.-Serbia relations,” said Lynch. That dynamic could become particularly relevant as Serbia approaches its parliamentary elections. Western pressure could ultimately help Vučić with his core electorate. “Most of his voters have a strong focus on national issues, and they are likely to interpret this pressure as proof that Vucic is doing ‘a good job of defending Serbia’s interests,’ which is why those ‘evil Westerners’ want to overthrow him,” observed Miković. Trapara stressed how much is at stake for Serbia’s elections in terms of democratic health, the rule of law, independent institutions, a free press, and constitutionalism. At the same time, he argued that outside actors should be cautious about intervening in Serbia’s domestic affairs. “A message to the foreigners, whether they launch strategic dialogues in support of the regime, or fruitlessly threaten sanctions to help the regime anyway, is that they should refrain from big Serbia-related political moves until we finish our job in the elections.”
Push to sanction Serbia could empower leader it aims to hurtWar criminal Ratko Mladic buried with military honors in Belgrade, Serbia
Ratko Mladic, the former Bosnian Serb commander convicted of genocide in Srebrenica, has been buried in Belgrade. The funeral, broadcast live on TV, comes just days before President Vucic is expected to call an election.
Savaş suçlusu Mladiç için Belgrad'da askeri tören; AB'den tepki- Güvenlik07 Eyl
War criminal Mladic buried with military honors in Belgrade
Ratko Mladic, the former Bosnian Serb commander convicted of genocide in Srebrenica, has been buried in Belgrade. The funeral, broadcast live on TV, comes just days before President Vucic is expected to call an election.
Savaş suçlusu Mladiç için Belgrad'da askeri tören; AB'den tepki Sırbistan'da skandal! Soykırım suçlusu 'Bosna Kasabı'nın cenazesini askeri törenle karşıladılar
Bosna Hersek'te, 1995 yılında Sırp Ordusu'nun gerçekleştirdiği Srebrenitsa Soykırımı'ndan suçlu bulunan Bosnalı Sırp eski General Ratko Mladiç'in cenazesi, Hollanda'dan Sırbistan'a devlet uçağıyla taşındı. Oğlu Darko ve Sırbistan Adalet Bakanı Nenad Vujic eşliğinde ülkeye getirilen Mladiç'in Sırbistan ve Sırp Cumhuriyeti entitesi bayraklarına sarılı tabutu, askeri törenle karşılandı. 'ÖVEN PANKARTLAR AÇTILAR' Birleşmiş Milletler'in (BM) Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi tarafından 2017'de soykırımdan suçlu bulunarak ömür boyu hapis cezasına çarptırılan ve uzun süren hastalığının ardından 27 Ağustos'ta ölen "Bosna kasabı" lakaplı Mladiç, havalimanındaki askeri törenin ardından polis eskortuyla Belgrad'daki bir askeri hastaneye götürüldü. Konvoy geçerken otoyol üzerinde ve köprüler üzerinde çoğu genç erkeklerden oluşan onlarca kişinin savaş suçlusu Mladiç'i öven pankartlar açtıkları ve meşaleler yaktıkları görüldü. 'AB ÜYELİĞİNİ BLOKE EDERİZ' Sırbistan Adalet Bakanı Nenad Vujic, 7 Eylül Pazartesi günü toprağa verilmesi planlanan Mladiç'in askeri ve devlet töreniyle defnedileceğini açıklamıştı. Sırbistan Cumhurbaşkanı Aleksandar Vucic ise törenin "Mladiç'in ailesinin isteklerine uygun" olacağını söylemekle yetinmişti. Hırvatistan hükümeti, Mladiç'in devlet töreniyle gömülmesi halinde Sırbistan'ın AB'ye üyeliğini bloke edeceğini açıklamıştı. TEPKİLERE NEDEN OLMUŞTU Savaş döneminde Müslüman Boşnaklar ve Katolik Hırvatlara yönelik savaş suçlarının başlıca sorumluları arasında yer alan Mladiç'in devlet töreniyle defnedilmesi planları, Bosna Hersek'in yanı sıra Hırvatistan ve Avrupa Birliği'nde tepkilere neden olmuştu. Hırvatistan Başbakanı Andrej Plenkovic, Pazartesi günü yaptığı açıklamada, Sırbistan'ın savaş suçlusu Mladiç için en üst düzey devlet ve askeri törenle cenaze düzenlemesi halinde Avrupa Birliği'nin (AB) kapılarının Sırbistan'a kapanacağını söylemişti. AB'nin Genişlemeden Sorumlu Komiseri Marta Kos da bu planları eleştirerek, "Savaş suçlularının yüceltilmesi, temel Avrupa değerlerine aykırıdır. AB'de ve birliğe üye olmayı hedefleyen ülkelerde buna yer yoktur" demişti.
Soykırım hükümlüsü Mladiç'in cenazesi Sırbistan'da askeri törenle karşılandı