Putin’in Asya Diplomasisi İzolasyonu Kırıyor ama Ukrayna Hedeflerine Ulaştırmıyor
Moskova’nın ASEAN ve Pekin ile son dönemde artan diplomatik temasları, Batılı ülkelerin umduğu ölçüde bir izolasyonun söz konusu olmadığını ortaya koyuyor. Rusya, Asya-Pasifik bölgesinde ekonomik ve siyasi bağlarını güçlendirerek Ukrayna savaşı nedeniyle maruz kaldığı uluslararası baskıya rağmen alternatif ortaklıklar geliştiriyor. Bu angajman, özellikle G7’nin uyguladığı yaptırımların etkisini sınırlama ve Rusya’nın küresel sistemden dışlanmadığı mesajını verme açısından sembolik bir önem taşıyor. Ancak Chatham House uzman yorumuna göre, Asya’daki diplomatik kazanımlar Ukrayna’daki askeri hedeflere ulaşılmasını sağlamayacak. Savaşın seyri, Rusya’nın cephede karşılaştığı direnç ve Batı’nın Kiev’e sağladığı istikrarlı askeri ve mali destekle belirleniyor. G7 liderlerinin Haziran 2026’da Ukrayna’ya desteklerini yineleyerek ekonomik baskıyı artırma sözü vermesi, Rusya açısından tablonun değişmediğine işaret ediyor. Bu bağlamda, Rusya’nın Asya diplomasisi, savaşın uzun vadeli diplomatik denkleminde bir nefes alma alanı yaratsa da, Ukrayna’daki temel çıkmazları çözmekten uzak. Moskova’nın Doğu’ya yönelişi, Batı ittifakının kararlılığını zayıflatmadığı gibi, savaşın sona erdirilmesine yönelik doğrudan bir diplomatik yol da sunmuyor.
Bağlam, hikayenin etrafındaki ülke + lider + komşu hikaye ağına dayanılarak AI tarafından üretildi. Olgu içerikleri için her zaman üstteki kaynak linklerine başvurun.
Bu gündemi takip et
ABD gelişmelerini kaçırma — ücretsiz kaydol, günlük brifinginde gör.
Zaman çizelgesi
en güncel: 5 sa önce- Diplomatik23 Haz 12:09
Putin’s Asia diplomacy may help Russia avoid isolation. But it won’t deliver his goals in Ukraine
Putin’s Asia diplomacy may help Russia avoid isolation. But it won’t deliver his goals in Ukraine Expert comment thilton.drupal 23 June 2026 Moscow’s recent engagement with ASEAN and Beijing shows it is not as isolated as Western countries had hoped. But it will not end the war in Ukraine in Russia’s favour. As G7 leaders restated their united support for Ukraine and vowed to increase economic pressure on Russia, President Vladimir Putin was hosting leaders from the Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) at the ASEAN-Russia Commemorative Summit in Kazan. There, Putin could point to a very different diplomatic reality: none of the leaders present had severed ties with Russia or joined the West in treating it as an international pariah. This symbolic contrast is important. More than four years after the full-scale invasion of Ukraine, Russia has not been isolated in the way many Western governments expected or hoped. Large parts of Asia, the Middle East, Africa and Latin America have continued to engage with Moscow. This is often out of strategic interest rather than sympathy: Russia remains a nuclear power, a permanent member of the United Nations (UN) Security Council, a major energy exporter and a useful partner for states that do not want the West to define their strategic choices. Putin’s Asian diplomacy should be taken seriously, but it has its limits. But the more important issue is whether Putin’s renewed diplomatic visibility represents a real comeback – or rather an attempt to compensate for Russia’s lack of progress in gaining international support for its position on Ukraine. The Kremlin’s challenge is not that Russia has no partners. Putin’s visit to Beijing last month and the Kazan summit, which concluded on a commitment to deepen ASEAN-Russia cooperation, gave Putin political platforms and opportunities to bolster his status. But these partnerships cannot deliver Putin’s priority goal: a political settlement on Ukraine on Russia’s terms. Ukraine remains stuck Putin’s failure to respond meaningfully to Ukraine’s President Volodymyr Zelenskyy’s open letter and invitation to meet is revealing. The Kremlin still appears to believe its ‘strategy’ of endurance will deliver its war aims: hold the line, grind forward where possible, wait out political cycles in the West, and reserve the option of diplomacy for only once the terms have shifted decisively in Russia’s favour. There is a brutal logic to this. Russia has shown that it can sustain a long war. Western support for Ukraine remains politically fragile and the US is increasingly unpredictable. European military production is improving, but not yet at the scale required to transform the war quickly. Related work Hungary’s reset with Ukraine is good news for European deterrence However, Russia’s endurance has not produced a diplomatic breakthrough. It has so far failed at forcing Ukraine to accept its territorial claims. It has not split the G7 either. And it has not persuaded China, India or ASEAN states to endorse its preferred endgame. The result is that while Russia looks less isolated globally, it has not been able to persuade others to support its position on Ukraine, its most important – if not existential – issue. This is why the recent European debate over opening communication channels with the Kremlin matters. These discussions do not amount to reconciliation. Instead, they show that Europeans are preparing for the diplomatic phase of a long war – even if they disagree between themselves over who should conduct this diplomacy and on what basis. For Moscow, such debate can usefully be presented domestically and internationally as evidence that Europe is slowly realizing it can’t isolate Russia forever. But, in reality, Europe is not preparing to go back to business as usual. It is trying to avoid being excluded from any eventual negotiation while simultaneously rearming, hardening its eastern flank and reducing long-term dependence on Russia. China’s role Putin’s visit to Beijing in May confirmed China’s central importance to Russia’s wartime resilience. China has become Russia’s indispensable economic partner: a buyer of Russian oil and gas, a supplier of industrial goods and a channel through which Moscow can blunt the impact of Western sanctions. But the Russia–China relationship is not a coalition for victory in Ukraine. Beijing has every interest in Russia distracting the US, weakening Western unity and accelerating the transition towards a more fragmented international order. It has far less interest in being dragged into Russia’s war or absorbing the costs of a direct confrontation with the West over Ukraine. This distinction is crucial. China helps Russia to endure. But it does not help Russia win diplomatically. The Russia–China relationship is not a coalition for victory in Ukraine. In fact, the war has made Russia more dependent on China at precisely the moment when Moscow wants to present itself as an independent pole in a multipolar world. The Kremlin can speak of strategic partnership, but the asymmetry is obvious. Russia needs China economically. China values Russia as a useful partner, but not as an equal strategic centre. This limits what Putin’s Beijing diplomacy can achieve. It demonstrates that Russia cannot be excluded from Eurasian politics. It does not demonstrate that Moscow can shape the terms of peace in Europe. The Kazan summit The ASEAN summit offered a broader test of Russia’s influence in Asia. It shows neither a Russian collapse nor a comeback. For countries seeking to avoid binary choices between Washington and Beijing, maintaining relations with Russia still has value. Russia has long-standing defence ties with several Asian states, important energy roles, and diplomatic weight at the UN. Some governments may also value Moscow as a partner that does not attach liberal political conditions to cooperation. But the quality of Russia’s influence has changed. Before 2022, Moscow could claim to be an autonomous great power in Asia: a third pole alternative to the US and China with military, diplomatic, cultural, political and technological influence. Related work China and Russia’s strategic duo endures – but its limits are clear The war has weakened that claim. Russia’s defence industry is consumed by Ukraine. Sanctions complicate payments, logistics and technology transfers. Its diplomatic bandwidth is heavily absorbed by the war. Most importantly, its growing dependence on China makes it harder for Asian states to see Moscow as a true counterweight to Beijing. This is especially important in Southeast Asia. ASEAN states do not want to choose between the US and China. But nor are they looking to join a Russian camp. They will trade with Moscow, buy from Moscow where useful, and engage Moscow when it serves their interests. This engagement shows Russia is not isolated, but it does not reflect Russian leadership. Russia collecting herself? Putin’s Asian diplomacy should be taken seriously, but it has its limits. The West’s failure to isolate Russia globally is a real achievement for Moscow. But while Russia’s partners may reject the Western pressure to isolate Moscow, most of them have not endorsed Russia’s war aims. They are preserving options, not joining a project. They are engaging Russia because it is useful, not because they want Russia to define the future of European security.
Okumaya devam et
ilgili gelişmeler- Aynı ülke gündemicanlı
ABD ve İran Pakistan Arabuluculuğunda Barış Görüşmeleri Çerçevesinde Anlaştı
ABD ve İran, aylar süren yoğun arka kanal diplomasisinin ardından barış görüşmeleri için bir çerçeve üzerinde anlaşmaya vardı. Pakistan'ın arabuluculuğunda ve bölge ülkelerinin desteğiyle gerçekleşen müzakereler sonucunda ortaya çıkan geçici anlaşmanın ayrıntıları henüz kamuoyuna açıklanmadı. Anlaşmanın 60 günlük bir süreyi kapsadığı belirtiliyor. Bu gelişme, uzun süredir devam eden ve ABD'nin kaybettiği bir savaş olarak nitelendirilen çatışmaların sona erdirilmesi yönündeki beklentileri artırdı. Taraflar arasında güven tesis edilmesi ve kalıcı bir barışın sağlanması için önümüzdeki dönem kritik önem taşıyor. Pakistan'ın öncülük ettiği arabuluculuk çabaları ve bölgesel iş birliği, çatışmanın diplomatik yollarla çözümüne yönelik uluslararası bir iradenin varlığına işaret ediyor. 60 günlük sürecin nasıl işleyeceği ve müzakerelerin hangi aşamalardan geçeceği ise ilerleyen günlerde netlik kazanacak.
ABD15 olay50 dk önce - Aynı ülke gündemicanlı
Vespucci, 4 Temmuz Kutlamaları İçin New York'a Yola Çıkıyor; İtalya-ABD Dostluğu Vurgulanıyor
İtalya'nın ünlü deniz akademisi eğitim yelkenlisi Amerigo Vespucci, Savunma Bakanı Guido Crosetto'nun Salı günü yaptığı açıklamaya göre, New York'taki 4 Temmuz kutlamalarına katılmak üzere yola çıktı. Crosetto, bu ziyareti İtalya ile ABD arasındaki derin dostluğun bir işareti olarak nitelendirdi. Ziyaret, ABD Başkanı Donald Trump ile İtalya Başbakanı Giorgia Meloni arasında yaşanan gerginliğe rağmen gerçekleşiyor. Dünyanın en güzel gemisi olarak anılan Vespucci'nin sembolik yolculuğu, iki ülke arasındaki tarihsel ve stratejik bağların altını çiziyor. Crosetto'nun vurguladığı dostluk mesajı, deniz diplomasisi aracılığıyla ittifakların pekiştirilmesi adına önem taşıyor. Küresel jeopolitik belirsizliklerin arttığı bir dönemde bu tür kültürel ve askeri iş birlikleri, transatlantik ilişkilerin sürekliliğine işaret ediyor.
ABD1 olay1 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
Zardari, İran'a Barış Desteğini Yineledi: 'İyi ve Kötü Günde Birlikteyiz'
İran Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan, Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif’in davetlisi olarak İslamabad’a resmi bir ziyaret gerçekleştirdi. Salı günü Pakistan Cumhurbaşkanı Asıf Ali Zardari ile bir araya gelen Pezeşkiyan, Başbakanlık konutunda törenle karşılandı. Görüşmede Zardari, Pakistan’ın İran’ın barışına ilkesel desteğini yineledi. İki lider ikili ilişkiler ve bölgesel konuları ele alırken, Zardari’nin “iyi ve kötü günde birlikte olma” vurgusu dayanışma mesajı olarak öne çıktı. İran Dışişleri Bakanı’nın da hazır bulunduğu ziyaret, bölgede son dönemde yoğunlaşan diplomatik trafiğin bir parçası olarak değerlendiriliyor. Pakistan ve İran arasındaki temaslar, özellikle ekonomik işbirliği ve sınır güvenliği gibi alanlarda son yıllarda ivme kazanmıştı. Bu ziyaret, Tahran’ın bölgesel barış girişimlerine İslamabad’ın desteğini teyit etmesi bakımından önem taşıyor.
ABD1 olay2 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
Trump: 'Ben Olmasam İsrail Yok Olurdu', Gücüm Sınırsız
ABD Başkanı Donald Trump, Axios Show programında İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu ve İran hakkında çarpıcı ifadeler kullandı. Trump, İran'a yönelik savaşın ardından gücünün sınırı olmadığını fark ettiğini söylerken, yakında yayımlanacak bir kitaba atıfla kendisini tarihteki en güçlü liderler arasında konumlandıran bir güç anlayışı geliştirdiği belirtildi. 'Ben olmasam yok olurlardı' sözleriyle Netanyahu'yu işaret eden Trump, ABD-İsrail ilişkilerindeki kişisel boyutu öne çıkardı. Bu ifadeler, iki lider arasındaki gerilimin yanı sıra Trump'ın başkanlık yetkilerine dair giderek iddialılaşan yorumlarını gün yüzüne çıkarıyor ve Orta Doğu'da diplomatik dengelerin liderler arası dinamiklerle şekillenebileceğine işaret ediyor.
ABD5 olay4 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD-İran Geçici Anlaşması Cuma İmzalanıyor, Trump'tan Netanyahu'ya Sert Uyarı
ABD ile İran, 19 Haziran Cuma günü İsviçre'de geçici bir anlaşma imzalamaya hazırlanıyor. 14 maddelik mutabakat zaptı, iki aylık ateşkesin uzatılmasını ve İran'ın nükleer programına ilişkin kapsamlı müzakerelerin başlamasını öngörüyor. ABD Başkanı Donald Trump, anlaşmayı 'başarılı' olarak nitelendirirken İran'ın asla nükleer silah sahibi olamayacağını vurguladı. Her iki taraf da anlaşmadan zaferle çıktığını iddia ediyor. Washington, İran'ın zenginleştirilmiş uranyumunun elden çıkarılmasını talep ederken Tahran'dan henüz resmî bir açıklama gelmedi. Analistler bu adımı nihaî bir çözümden ziyade sıkı denetimli bir müzakere sürecinin başlangıcı olarak değerlendiriyor. Trump ise anlaşmanın imzalanmaması durumunda savaşın yeniden başlayacağı uyarısında bulunarak masada sert gücü elden bırakmadığını gösterdi. Aynı gün Trump'ın İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu'ya yönelik 'biraz aklını başına alması gerektiği' çıkışı dikkat çekti. İsrail basını, Netanyahu'nun bakanlarına Trump'ı şahsen eleştirmemeleri talimatı verdiğini yazdı. Bu söylemler, müttefik iki ülke arasında İran'a yaklaşım konusundaki gerilimin su yüzüne çıktığına işaret ediyor.
ABD10 olay5 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD-İran Çerçeve Anlaşması 300 Milyar Dolarlık Fon İçeriyor
Reuters'a bilgi veren bir kaynağa göre, ABD-İran çerçeve anlaşması İran'a yatırımı tetiklemek üzere 300 milyar dolarlık özel bir fonun kurulmasını öngörüyor ve bu tutarın yarısından fazlası için şimdiden taahhüt alınmış durumda. Dubai çıkışlı haber, fonun nihai anlaşmanın tamamlanması için her iki tarafa da ekonomik teşvik sağlama amacı taşıdığını belirtiyor. Bu açıklama, İran'ın nükleer programına ilişkin müzakerelerin ekonomik boyutuna ışık tutuyor. Söz konusu fon, yaptırımların kalkması hâlinde İran'ın küresel ekonomiyle yeniden bütünleşmesini hızlandırabilecek büyüklükte. Henüz resmî olarak doğrulanmayan bilgi, tarafların anlaşmaya yönelik taahhütlerini somutlaştırma çabası olarak değerlendiriliyor ve önümüzdeki dönemdeki diplomatik sürecin seyri açısından önem taşıyor.
ABD10 olay7 sa önce