Venezuela'da müzakereler: İlk toplantılar endişe yarattı, ABD baskısı şart
11 Ağustos 2026 tarihli Chatham House uzman yorumuna göre, Venezuela hükümeti ve muhalefet arasında yeniden başlayan müzakerelerin ilk iki turu olumsuz sinyaller verdi. Daha önce ondan fazla başarısız girişimin ardından bu kez farklı bir sonuç umulurken, başlangıçtaki işaretler karamsarlık yaratıyor. Uzun süredir siyasi ve ekonomik krizle boğuşan Venezuelalılar, somut ilerleme olmaması nedeniyle hayal kırıklığına uğramış durumda. Uzman, ABD'nin ilerleme için taraflara gerçek bir baskı uygulaması gerektiğini vurguluyor. Müzakereler, Venezuela'nın demokratik kurumlarının yeniden inşası, bölgesel istikrar ve kitlesel göç gibi sorunların çözümünde kilit rol oynuyor. Sürecin başarısı, Nicolas Maduro hükümetinin siyasi tavizlere yanaşmasına ve muhalefetin uluslararası yaptırımların gevşetilmesinde etkili olmasına bağlı. Geçmiş tecrübeler derin bir güvensizliği ortaya koyarken, ABD'nin diplomatik angajmanı ve yaptırım politikaları masadaki güç dengesini belirleyecek en önemli dış faktör olarak öne çıkıyor.
Bağlam, hikayenin etrafındaki ülke + lider + komşu hikaye ağına dayanılarak AI tarafından üretildi. Olgu içerikleri için her zaman üstteki kaynak linklerine başvurun.
Bu gündemi takip et
ABD gelişmelerini kaçırma — ücretsiz kaydol, günlük brifinginde gör.
Zaman çizelgesi
en güncel: 2 sa önce- Diplomatik11 Ağu 09:42
Can negotiations between Venezuela’s government and opposition succeed?
Can negotiations between Venezuela’s government and opposition succeed? Expert comment jon.wallace 11 August 2026 Two initial meetings sent a worrying signal and Venezuelans are frustrated. The US must apply real pressure for talks to make progress. This time was supposed to be different. There have been more than a dozen previous failed efforts at negotiations between the Venezuelan government and the democratic opposition. But many hopes were pinned on the planned 1 August meeting and its follow up on 6 August, between the interim government headed by the acting president, Delcy Rodríguez and opposition representatives. These would, after all, be the first negotiations held after the 3 January 2026 US operation to remove Nicolas Maduro from power. With the US-installed Rodríguez in Miraflores, the presidential palace, Washington should finally have some real leverage over Venezuela’s government. Surely some progress was possible? The first meeting wasn’t encouraging. It involved a meeting between the designated negotiator for the interim government, Jorge Rodríguez – brother of Delcy and president of the government dominated National Assembly – and the US’s handpicked opposition leader, Dinorah Figuera. Figuera is the former president of the last democratically elected National Assembly of 2015 and a leader in the opposition party, Primero Justicia. But the two failed even to meet in person. Instead, they talked on the telephone. Related work Democratic elections in Venezuela won’t happen overnight – here’s the groundwork that’s needed first Statements shared by both parties after the call only offered vague topics for future negotiations – the sort of platitudes that are unlikely to inspire confidence that any sort of progress is likely. The statements lacked any clearly stated plans to hammer out a timetable or the electoral reforms needed to establish a popularly elected government. And there are still no defined agenda items on the release of political prisoners, or how to establish the democratic rule of law. The second meeting on 6 August fared no better. This time Figuera travelled to Caracas, and met Rodríguez in person. But the results were paltry. There was a photo op, of course, but the negotiations – held without a neutral mediator – produced only general opening topics for discussion: help for earthquake victims, ‘strengthening democracy’, and political rights and guarantees. The group failed to make progress on what could have been an easy and powerful first step – the release of the 382 remaining political prisoners in the country, as recently reported by the Venezuelan human rights group Foro Penal. The meeting even failed to set a date for the next meeting. Negotiating without a map or an objective mediator Venezuelans are understandably frustrated. The long-suffering population is dealing with the aftermath of the 24 July earthquake, which killed at least 6,000 citizens – a number that is sure to increase, with 50,000 missing. There is considerable anger at the interim government, already perceived as corrupt, for its handling of the emergency. The tragedy of the earthquake should have provided a moment of national solidarity and momentum towards consensus building. Instead, it appears again that negotiations are heading down a familiar path of delays and vacuous discussions that avoid commitments, all legitimized by a misguided notion that dialogue is better than nothing. Indeed, offering Venezuelans that chimera of ‘dialogue’ is a tactic long employed by the government – first under former President Hugo Chavez and later Nicolas Maduro – to delay and deflect. In 2024, it was used to defraud Venezuelans of their popular vote. The decision to hold elections that year was agreed following negotiations between the government and the opposition, with the US administration of President Joe Biden hovering over discussions, offering sanctions relief as an incentive to nudge the Venezuelan regime along. Maduro’s electoral authorities claimed the government had secured victory, without providing any evidence. International and domestic election monitors demonstrated otherwise. The opposition movement – led by Nobel Peace Prize laureate Maria Corina Machado but represented by stand-in candidate Eduardo Gonzalez Urrutia – won close to 70 per cent of the popular vote. Who was not at the table Both Machado and Gonzalez were passed over by the White House to represent the opposition in this month’s negotiations. Both were understandably angered to be sidelined by the White House and publicly declared their refusal to participate. They each took the position that they will judge the negotiations by their results, in terms of progress on elections and human rights. Given the failures of past negotiations, their scepticism is warranted. The two leaders enjoy overwhelming popular legitimacy and support. But there is arguably a logic to the US administration’s decision to omit them, whether intentional or not. Including opposition leaders and their party in negotiations over electoral rules and processes could complicate matters. The Trump administration has consistently demonstrated its preference for maintaining stability and the status quo over swiftly delivering democratic change. Arguably, it would be better to use opposition negotiators who have no stake in electoral conditions and outcomes. That can help prevent dragging the presumptive future presidential candidate and her party, Vente Venezuela, into a prolonged discussion over the very election they will compete in. There is also the problem that Machado has historically tended to boycott negotiations: Washington may have felt that could inhibit the give-and-take and compromise necessary for successful talks. But that assumes that the negotiations will be conducted in earnest, with details, timelines, and pressure applied equally to government and opposition. All sides must be held to any commitments they make in these discussions. There are no guarantees. There are reasons for a healthy dose of scepticism. The Trump administration has consistently demonstrated its preference for maintaining stability and the status quo over swiftly delivering democratic change. Washington wants to maintain the illusion that Trump’s declared ‘Venezuela model’ is a successful and replicable foreign policy approach to other difficult countries – among them Iran and Cuba. As a result, it appears to be nervous about moving too fast toward elections and a political opening that will likely bring popular mobilization, uncertainty and potential conflict – undermining Trump’s repeated claims that Venezuelans are happy and ‘dancing in the streets’. Ultimately the pace, content and outcome of the negotiation between Figuera and Rodríguez will depend on the US’s willingness to use its leverage. Based on the meetings so far, things don’t look promising. Washington and Venezuelans would have benefitted from some form of concrete commitment from these first meetings. Instead they produced a set of vague, ill-defined topics for future discussion. Will the US force swifter progress? The outlook is highly uncertain. Specifics, timelines and in-earnest, inclusive negotiations have not been the Trump administration’s strong suit. With so much riding on maintaining the illusion of the ‘Venezuela model’ this new round of negotiations may well join the failures of the dozen or so other past efforts. Success will depend on whether the US is willing to put some muscle into enforcing detailed steps toward what Venezuelans already demonstrated they want in 2024: change.
Okumaya devam et
ilgili gelişmeler- Aynı ülke gündemicanlı
Dimon: ABD Zayıflarsa Dolar Rezerv Para Olmaktan Çıkar
JPMorgan Chase CEO'su Jamie Dimon, ABD'nin ekonomik ve askeri üstünlüğünü sürdürememesi halinde doların küresel rezerv para konumunu kaybedebileceğini söyledi. Dimon'a göre, bu üstünlük kaybedilmeden doların statüsü tartışılmaz olsa da mevcut gidişat risk barındırıyor. Dolar, İkinci Dünya Savaşı sonrası oluşan sistemde uluslararası ticaret ve merkez bankası rezervlerinde hakim para birimi olarak yerleşti. Ancak ABD'nin artan borç yükü, iç siyasi tıkanıklar ve Çin'in ekonomik yükselişi bu ayrıcalıklı konuma dair soru işaretleri doğuruyor. Dimon'un uyarısı, küresel finansın en önemli isimlerinden birinin bu riski doğrudan dile getirmesi bakımından kayda değer.
ABD1 olay23 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD, Kızıldeniz Gerilimi Gölgesinde Puntland'daki Askeri Üssünü Genişletiyor
ABD Afrika Özel Harekât Komutanı, Ağustos başında Puntland Başkanı ile imzaladığı güvenlik anlaşmasıyla Somali'nin Bosaso şehrindeki Amerikan askeri tesisini genişletme kararı aldı. Kızıldeniz'de Husilerin ticari gemilere yönelik saldırılarının arttığı bir dönemde atılan bu adım, ABD'nin Babülmendep Boğazı yakınlarındaki istihbarat ve müdahale kapasitesini güçlendirmeyi hedefliyor. Uzun süredir Eş-Şebab'a karşı mücadelede ABD ile işbirliği yapan Puntland yönetimi, üs genişletmesini kendi güvenliği için desteklerken, bölgedeki askeri varlığın artması Yemen'deki çatışmaların ve küresel güç rekabetinin gölgesinde stratejik dengeleri etkileyebilir. Anlaşma, Doğu Afrika'daki Amerikan askeri ayak izine ilişkin tartışmaları yeniden alevlendirdi.
ABD1 olay8 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
Netanyahu'nun ABD Planını Reddi Ne Trump'ı Ne Tabanını Memnun Etti
İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, kariyerini sona erdirebilecek seçimler öncesinde, ABD liderliğindeki Gazze planını reddederek müttefiki Donald Trump yerine sağ tabanını yatıştırmayı seçti. Hamas'ın bile kamuoyu önünde destek verdiği bu plan, bölgedeki gerilimi azaltmayı hedefliyordu. Netanyahu'nun kararı, hem Washington'da hem de kendi koalisyon ortakları arasında memnuniyetsizlik yarattı. Analistlere göre bu adım, Hamas'a taktiksel ve halkla ilişkiler zaferi kazandırırken, Netanyahu'nun siyasi geleceğini de belirsizliğe sürükledi. Trump yönetimiyle ilişkilerin gerilmesi ve seçim öncesi sağ tabanın tepkisini çekme riski, İsrail iç siyasetinde yeni bir krize işaret ediyor. Planın reddi, Gazze'deki durumu daha da karmaşık hale getirebilir.
ABD1 olay8 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD, İran’a yönelik saldırı hazırlığında ama bölgesel misillemeden çekiniyor
ABD yönetimi, İran’a karşı askeri seçenekleri değerlendirirken, bölgesel bir çatışmanın içine çekilme endişesi taşıyor. CNN International’ın haberine göre, Başkan Trump’ın ekibi bir yandan İran’ın nükleer programını ve bölgesel etkisini hedef alan saldırı planları üzerinde çalışırken, diğer yandan bu tür eylemlerin daha geniş çaplı bir savaşı tetikleyebileceği kaygısı giderek artıyor. Washington’da zamanın daraldığı ve diplomatik bir çıkış yolu arandığı bildiriliyor. ABD’nin olası bir askeri operasyonunun, İran’ın müttefikleri üzerinden bölgesel misillemelere yol açabileceği ve ABD’yi Ortadoğu’da uzun süreli bir çatışmanın içine sürükleyebileceği vurgulanıyor. Beyaz Saray’ın bu ikilem karşısında hamlelerini gözden geçirdiği belirtiliyor.
ABD3 olay1 gün önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD'de yaygın plaka tanıma kameraları mahremiyet öfkesini körüklüyor
Flock adlı güvenlik girişimi, son birkaç yılda ABD genelinde 100 binden fazla plaka okuma kamerası kurdu. Bu kameralar, araç plakalarını sürekli tarayarak büyük bir veri tabanı oluşturuyor. Şirketin hızlı büyümesi, mahremiyet savunucularının tepkisini çekti ve ülke çapında bir halk hareketi doğdu. Kendiliğinden gelişen muhalefet, özellikle gözetim toplumuna karşı çıkan bireylerin ekipmanları hedef almasıyla somutlaştı. Kendisine 'Nomark' diyen ve tamamen siyah giyinen bir aktivist, bu kameraları sistematik olarak tahrip etmeye başlayanlar arasında yer alıyor; ilk kamerayı parçalama kararını kişisel mahremiyet ihlali olarak gördüğü uygulamaya tepkiyle açıklıyor. Bu gelişmeler, kamu güvenliği ile bireysel özgürlükler arasındaki gerilimin teknolojinin ilerlemesiyle nasıl derinleştiğini gösteriyor. Plaka okuyucu ağlarının denetimsiz yayılması, yasal düzenlemelerin yetersiz kaldığı bir alanda sivil itaatsizlik eylemlerini tetikliyor ve ulusal çapta yeni bir mahremiyet tartışmasını alevlendiriyor.
ABD2 olay1 gün önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD Ordusunun Sivil Hava Sahasındaki Testleri Kaosa Yol Açıyor
ABD ordusu, ülke genelinde neredeyse her gün drone, anti-drone sistemleri ve GPS sinyal karıştırma dahil olmak üzere çeşitli yeni teknolojileri test ediyor. Bu testler bir ölçüde kaçınılmaz olsa da, uzmanlar hükümetin çoğu durumda gerekli güvenlik önlemlerini ve kurumlar arası koordinasyonu sağlamadığına dikkat çekiyor. Testlerin özellikle sivil havacılık, navigasyon ve iletişim sistemleri üzerinde aksamalara yol açabileceği belirtiliyor. Responsible Statecraft tarafından aktarılan bilgilere göre, askeri testler sırasında ortaya çıkan sinyal karıştırma ve elektronik harp uygulamaları, ticari uçuşların güvenliğini tehdit edebilecek düzeyde risk oluşturuyor. Düzenleyici boşluklar ve yetersiz koordinasyon, sivil otoritelerin bu testleri denetleme ve olası etkilerini azaltma kapasitesini sınırlıyor. Askeri testlerin sivil hava sahasında yarattığı bu durum, ekonomik faaliyetleri ve kamu güvenliğini yakından ilgilendiriyor. Uzmanlar, teknoloji geliştirme ihtiyacı ile sivil altyapının korunması arasında bir denge kurulması gerektiğini vurguluyor.
ABD1 olay1 gün önce