Avrupa, ABD'nin Yeni Siyasi Dönüşümünü Kaygıyla İzliyor
Chatham House uzman yorumu, 1 Temmuz 2026 tarihinde Avrupa'nın ABD'de yaşanan son siyasi ve toplumsal yeniden şekillenmeyi endişeyle takip ettiğini belirtiyor. Yorum, Avrupa'nın 250 yıl öncesinin aksine bu kez ABD'nin iç dönüşümüne müdahale edemeyeceğini, sadece daha mutsuz bir ilişkiye adapte olabileceğini vurguluyor. Londra'nın tarihsel olarak bir Amerikan devrimini izlemek için zor bir yer olduğuna dikkat çekilirken, Kral III. George'un askeri planlar üzerinde saatler harcadığına dair yerel bir anekdot hatırlatılıyor. Bu çerçevede, Avrupa'nın mevcut durumu pasif bir gözlemciliğe indirgeniyor ve transatlantik ilişkilerin daha gergin bir döneme girdiği ifade ediliyor.
Bağlam, hikayenin etrafındaki ülke + lider + komşu hikaye ağına dayanılarak AI tarafından üretildi. Olgu içerikleri için her zaman üstteki kaynak linklerine başvurun.
Bu gündemi takip et
ABD gelişmelerini kaçırma — ücretsiz kaydol, günlük brifinginde gör.
Zaman çizelgesi
en güncel: 3 sa önce- Diplomatik01 Tem 08:34
Europe watches the next American revolution take shape
Europe watches the next American revolution take shape Expert comment jon.wallace 1 July 2026 Europe cannot affect the course of America’s latest reinvention, as it did 250 years ago. But it can adapt to a more unhappy relationship. London is a fraught place from which to watch an American revolution. There is an amusing local story, that King George III spent many hours poring over military plans in a basement near Buckingham Palace, scheming how best to supress troublesome revolutionaries. That basement, the rumour goes, was located in what is now Chatham House: my new professional home after leaving Washington and life as a US diplomat last year. Throughout America’s War of Independence, Great Britain’s leaders dumped blood and treasure into securing their rebellious colonies, intent on overcoming their scrappy but capable countrymen: revolutionaries who sought religious liberty and freedom to dissent. Revolutionaries who opposed unjust taxation and exploitative trade relations. Revolutionaries who rejected the status quo. King George’s basement plotting was for naught, and a new nation was born. Today, 250 years later, leaders in Britain – and across Europe – once again watch with trepidation as new political currents take root across the Atlantic. History doesn’t repeat itself, but in the US its echoes carry a similar spirit of revolt. This movement is not directed at an outside power, but rather at the current system’s ability to address Americans’ biggest worries: the availability and affordability of healthcare above all, followed by issues including the economy, inflation, federal spending and the deficit, and income and wealth distribution. While many Americans agree on the diagnosis, there’s sharp division on the remedies. Some call for reining in expansive US military commitments abroad and redirecting war spending to focus on investments at home. Others hope to dismantle the billionaire class and promote greater economic justice. Some seek a consolidation of executive power to unleash the authority of the presidency. These are live debates heading into the November midterms, and they cut across party lines. Europe’s view European leaders, observing this storm, wonder what will remain when the tempest subsides. They recognize these winds blowing across the US for what they are: not a short-lived gust but a sustained gale. They know that irrespective of who next presides over the Congress or sits behind the White House’s Resolute Desk, the US is fundamentally altering its role in the world. Plans must be made to account for a more inwardly focused US, one that is less embedded in alliances and less aligned on values. This is not a new American story. As the ink dried on the Declaration of Independence, the new United States began an awesome project of stitching together a vision for its role in the world – no small feat given the composition of its often-divided citizenry. The US still needs Europe when it comes to global financial markets, emerging technology cooperation, intelligence sharing, select military cooperation and alignment on China. President George Washington warned against alliances and entanglements, worried that permanent structures would weigh the new nation down with others’ burdens. His successors largely stayed the course. It took Pearl Harbor to drag a reluctant President Roosevelt into war in Europe. The post-Second World War structure was a new, American-crafted design, launching the most powerful set of interlocking alliances the world had ever seen. US troops ensured the security of partners on bases across six continents, paid for with ballooning federal deficits. Liberalized trade brought cheap goods but closed factories in the US. New immigrants made America an engine of innovation but fuelled a nativist backlash. President Trump did not spark such fears, but he stoked them. As Americans begin the process to select Trump’s successor, competing visions for the US’s future will emerge. Candidates will debate the true nature of the threat from China, how much time to spend on Russia, the contours of a fairer trade regime, the rules of the road for emerging technology, and the future of alliances. Whoever wins, Europe is right to anticipate a different relationship with the US. Today’s era, of a Washington that prioritizes American manufacturing and higher trade barriers, is here to stay. A period of greater burden-sharing with partners and a more limited global US defence role will outlast Trump. So too will the president’s transactionalism, and narrower conceptions of national interest. For those of us who still believe in the value of alliances, it’s not all doom and gloom. These alliances will endure in newer forms. The scope will be narrower, but the US still needs Europe when it comes to global financial markets, emerging technology cooperation, intelligence sharing, select military cooperation, and alignment on China. The World Today Related work Laurel Rapp: ‘There’s no going back to the America of the past decade’ Europe needs the US too – maybe a bit too much, as its leaders have painfully learned. But Europe is now making key investments in NATO spending, an independent defence industrial base delinked from US defence trade, greater sovereign AI capabilities, and space and satellite infrastructure. Fear of US dependency has accelerated these investments, but in the long run, they can be converted into sources of transatlantic strength. I recently hosted a former US official in conversation with diplomats in London. Like me, this person was pessimistic about the prospects for a restoration of trust with Europe post-Trump. But, the visitor observed, many loveless marriages survive because one spouse keeps cutting the grass and the other keeps cooking dinner. ‘What are these tasks?’ another wondered: that is, what bonds might keep the US–Europe marriage intact? In my view, it goes something like this: the US provides Europe with a nuclear umbrella, integration in US capital markets and preferential access to American technology. Europe grants the US access to its capital, offers secure supply chains for key technology inputs and extends the reach of its sanctions. As Europe takes on fuller ownership of its own neighbourhood, especially across its eastern flank, the US will be freed up to look east. The shared language of democracy and universal values are no longer centred. But the US and Europe remain bound together, joyless yet committed. The multitude King George III marched over to Parliament in October 1775 to detail his war plans against the ‘unhappy and deluded Multitude’ in America. He promised to ‘receive the Misled with Tenderness and Mercy’ once they realized the error of their ways. The revolutionaries may have been unhappy as British cannons tore into their defences, but they were certainly not deluded. The multitude went on to build a nation that has reshaped history, underwriting an era of security and prosperity for many, though not all.
Okumaya devam et
ilgili gelişmeler- Aynı ülke gündemicanlı
ABD Savunma Politikası Kurulu'na yeni atananların yarısı askeri sanayiden
ABD Savunma Bakanlığı, Pentagon'a stratejik tavsiyeler sunan Savunma Politikası Kurulu'na yeni üyeler atadı. Atamalar, üyelerin yaklaşık yarısının savunma sanayii şirketlerinde görev alması nedeniyle çıkar çatışması tartışmalarını beraberinde getirdi. Teknoloji yatırımcısı Marc Andreessen'in de aralarında bulunduğu isimler, Silikon Vadisi'nin ulusal güvenlik politikalarındaki artan ağırlığını ortaya koyuyor. Bağımsız stratejik tavsiye mekanizması olarak kurulan kurulun mevcut yapısı, Pentagon'un karar alma süreçlerinde özel sektör etkisinin boyutlarına dair soru işaretleri yaratıyor. Savunma bütçesinin rekor seviyelere ulaştığı ve yeni teknoloji tedariklerinin gündemde olduğu bir dönemde bu atamalar, şeffaflık ve hesap verebilirlik endişelerini güçlendiriyor.
ABD1 olay22 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD'nin tekneleri vurarak öldürdüğü 215 kişi gerçekten uyuşturucu kaçakçısı mı?
ABD kuvvetleri, Trump yönetiminin emriyle geçen 10 aydan kısa sürede Karayipler ve Doğu Pasifik'te küçük teknelere yönelik 63 hava saldırısı düzenledi. Resmi açıklamalara göre hedefler uyuşturucu kaçakçıları olarak tanımlansa da, öldürülen 215 kişinin tamamının bu profile uyduğu sorgulanıyor. Responsible Statecraft tarafından gündeme getirilen soru, Pentagon'un saldırılarda kimlerin öldüğünü gerçekten bilip bilmediğine odaklanıyor. Düşük seviyeli kuryelerin veya masum insanların hedef alınmış olabileceği ihtimali, operasyonların şeffaflığı ve hesap verebilirliği konusunda endişeleri artırıyor. Uyuşturucuyla mücadele adı altında yürütülen bu tür askeri müdahalelerin hukuki ve ahlaki boyutları, bölgedeki güvenlik politikaları açısından kritik bir tartışma yaratıyor.
ABD1 olay8 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
Trump'ın İran Politikası ABD'ye Stratejik Zarar Verdi
ABD Başkanı Donald Trump'ın İran politikası, hızlı zafer hedeflerken beklenmedik başarısızlıklarla sonuçlandı. İngiliz basınında yer alan analize göre, bu hamle küresel ittifaklara zarar verdi, Washington ile İsrail arasındaki gerilimi tırmandırdı ve Orta Doğu'da yeni belirsizlik alanları yarattı. Savaşın ardından yapılan değerlendirmelerde, en ağır stratejik bedeli ABD'nin ödediği vurgulandı. Söz konusu politikanın, dünyayı yeniden şekillendiren bir başarısızlık örneği olduğu belirtildi.
ABD9 olay2 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
USMCA Anlaşması İçin Süre Doldu, ABD Müzakereleri Sürdürüyor
ABD, Meksika ve Kanada arasında imzalanan ve yıllık 2 trilyon dolarlık ticareti kapsayan USMCA anlaşması için belirlenen 1 Temmuz son tarihi geçildi. Trump yönetimi, anlaşmayı uzatmak yerine iyileştirmeler sağlamaya yönelik müzakerelere devam etme kararı aldı. Bu adım, Kuzey Amerika ticaretinin iskeletini oluşturacak anlaşmanın geleceğini belirsizliğe sürükledi. NAFTA’nın yerini alması planlanan USMCA, üç ülke ekonomisinin entegrasyonu açısından kritik eşikti. Anlaşmanın yürürlüğe girmesi, özellikle otomotiv ve tarım sektörleri başta olmak üzere tedarik zincirlerini doğrudan etkileyecek düzenlemeler içeriyordu. Ancak son tarihin uzatılmaması ve müzakerelerin devam etmesi, taraflar arasında hâlâ giderilemeyen pürüzler olduğunu gösteriyor. Washington’un anlaşmada değişiklik talep etmesi, işgücü standartları, menşe kuralları ve dijital ticaret gibi alanlardaki uyuşmazlıkların sürdüğüne işaret ediyor. Önümüzdeki görüşmeler, yalnızca bölgesel ticaretin çerçevesini değil, ABD’nin küresel ticaret politikasındaki yönelimini de ortaya koyacak.
ABD1 olay3 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD'de Demokrat Sosyalist Aday, 15 Dönemlik Vekili Koltuğundan Etti
Colorado eyaletinin Denver kentinde yapılan ön seçimlerde, 29 yaşındaki demokratik sosyalist Melat Kiros, 15 dönemdir görev yapan Temsilci Diana DeGette'i mağlup etti. Kampanya sürecinde İsrail'e verilen desteğin kilit bir tartışma başlığına dönüştüğü belirtildi. DeGette'in uzun yıllardır temsil ettiği bölge, Demokratların güçlü olduğu bir bölge olarak biliniyor. Bu sonuç, Demokrat Parti içinde İsrail politikasına yönelik eleştirilerin seçmen davranışını etkileyebileceğini gösteriyor. Kiros'un zaferi, partideki ilerici kanadın artan etkisinin bir göstergesi olarak değerlendiriliyor. Uzun süreli bir görevdeki ismin koltuğunu kaybetmesi, yerleşik siyasetçilere yönelik seçmen hoşnutsuzluğunun da altını çiziyor. Jeopolitik açıdan, ABD'nin İsrail'e yönelik geleneksel desteğine kongre içinden yükselebilecek muhalefetin ilk işaretlerinden biri olarak okunabilir. Kiros'un adaylık sürecinde bu konuyu öne çıkarması, dış politika tercihlerinin yerel seçim dinamiklerini şekillendirebileceğini ortaya koyuyor.
ABD1 olay7 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD'de Rekor Sıcaklıklar Milyonlarca Kişiyi Etkisi Altına Aldı
ABD'nin orta ve doğu bölgelerinde etkili olan aşırı sıcak hava dalgası, on milyonlarca kişiyi olumsuz etkiliyor. Ulusal Hava Durumu Servisi'nin uyarısına göre, sıcaklıklar birçok yerde 38 santigrat derecenin üzerine çıkarken, yüksek nemle birlikte hissedilen sıcaklık 46 dereceye kadar ulaşabiliyor. Salı günü başlayan ve 4 Temmuz Bağımsızlık Günü tatil hafta sonu boyunca sürmesi beklenen bu sıcak dalgası sırasında, onlarca yerel sıcaklık rekorunun kırılabileceği belirtiliyor. Fırın benzeri sıcaklıklar, halk sağlığı ve günlük yaşam üzerinde baskı oluşturuyor. Yetkililer, özellikle yaşlılar, çocuklar ve kronik rahatsızlığı olanlar için riskin arttığını vurgulayarak serinleme merkezlerini devreye aldı. Tatil döneminde açık hava etkinliklerine katılımın yoğunlaşması, sıcak çarpması vakalarında artış endişesini beraberinde getiriyor. İklim değişikliğinin aşırı hava olaylarının sıklığını ve şiddetini artırdığına dair bilimsel değerlendirmelerle örtüşen bu sıcak hava dalgası, enerji talebini yükselterek elektrik şebekeleri üzerinde yük oluşturuyor. Önümüzdeki günlerde altyapı dayanıklılığı ve hazırlık düzeyi, krizin etkilerini belirleyecek temel faktörler arasında yer alıyor.
ABD1 olay8 sa önce