Starmer'ın istifası, İngiltere'nin Ukrayna savaşını finanse edemediği gerçeğini ortaya çıkardı
İşçi Partisi lideri ve Başbakan Keir Starmer, Pazartesi günü görevinden istifa etti. Temmuz 2024'teki ezici seçim zaferine rağmen, Eylül 2025 itibarıyla anketlerin en sevilmeyen başbakanı haline gelmesi, istifanın temelini oluşturdu. Responsible Statecraft'ın haberine göre, Starmer'ın ayrılışı İngiltere'nin Ukrayna savaşının mali yükünü kaldıramadığına dair rahatsız edici bir gerçeği su yüzüne çıkardı. İstifa, İngiltere'nin Ukrayna'ya uzun süreli askeri ve mali desteğinin ekonomik maliyetiyle doğrudan ilişkilendiriliyor. Ülkenin karşı karşıya olduğu mali zorluklar, savaşın başlangıcından bu yana artarak kamuoyu desteğini aşındırdı ve Starmer hükümetini siyasi olarak savunmasız bıraktı. Bu durum, Avrupa'nın büyük güçlerinden birinin, savaş yorgunluğu ve ekonomik baskılar nedeniyle Ukrayna'ya verdiği desteğin sürdürülebilirliğini sorgulamasına yol açtı. Starmer'ın istifası, İngiltere'nin hem dış politikada hem de iç siyasette karşı karşıya olduğu ikilemi gözler önüne seriyor. Batı ittifakına bağlılık ile ekonomik gerçekler arasındaki denge, yeni bir hükümet için de çözülmesi gereken temel mesele olacak. Bu gelişme, Ukrayna'ya yönelik uluslararası destek cephesinde potansiyel bir çatlak olarak değerlendiriliyor.
This summary is currently in Turkish; automated English translation is coming soon.
Bağlam, hikayenin etrafındaki ülke + lider + komşu hikaye ağına dayanılarak AI tarafından üretildi. Olgu içerikleri için her zaman üstteki kaynak linklerine başvurun.
Bu gündemi takip et
ABD gelişmelerini kaçırma — ücretsiz kaydol, günlük brifinginde gör.
Timeline
latest: 24 Jun- Diplomatic24 Jun, 04:05
Starmer's exit exposes dirty secret: UK can't afford Ukraine War
Sir Keir Starmer bowed to the inevitable Monday and resigned from leadership of the Labour Party and, therefore, from his role as prime minister. The resignation had been brewing for some time. While Starmer led the Labour Party to an astounding landslide election victory in July 2024, by September 2025, he was already being labeled the most unpopular prime minister since polling began; this followed a series of U-turns and poorly handled crises. After heavy losses of council seats in local elections in May, the Labour Party moved quickly to remove him. Former Greater Manchester Mayor Andy Burnham is expected to become prime minister after an internal Labour Party leadership contest. (Labour maintains a majority in parliament, so it maintains the right to form a government.) Burnham will quickly find that he doesn’t have the money to fix public services, double defense spending, and continue to fund an unwinnable war in Ukraine. He also faces an almighty struggle to convince his party that aligning with the Trump administration on peace in Europe is the right approach, both politically and fiscally. Up until June 17, Burnham wasn’t a member of parliament. But after a sitting MP gave up their seat, he won the ensuing bi-election by a landslide. A cabinet minister under Tony Blair, he is by far the most popular Labour politician and the person viewed as most able to take on the surging right-wing Reform party. Having been out of frontline British politics for nine years in Manchester, Burnham has built up a reputation as someone who gets things done and is relatable, qualities Starmer appeared to lack. To outfox Reform, Burnham will have to reinstall public confidence that the government is improving the lives of ordinary Britons in the face of an ongoing immigration surge, a cost of living crisis and a knife crime epidemic, typified by the at times violent street protests that followed the killing of Henry Nowak. His biggest challenge? Finding the money to deliver real change with anemic growth and the national debt at 94% of GDP. An obvious place to look would be the blank check approach Britain – under both Conservative and Labour governments – has taken to supporting the proxy war in Ukraine, which has so far cost $29 billion (£21.8 billion). That might not sound like a huge proportion of government spending. But Starmer’s government faced stiff resistance and had to back away from making a much smaller cut of £5 billion to welfare spending. When your budget is so tight that you have to look at cutting winter fuel payments to the elderly, then it becomes harder to justify funnelling billions towards a distant war. Aligning with the Trump administration to press for a peace settlement would be the rational and realist thing to do. But there’s a catch. The Labour Party and Burnham himself dislike Donald Trump. In 2025, for example, the putative prime minister accused Trump of “bringing instability to the world.” Starmer had a troubled relationship with Trump throughout his mandate. The night before Starmer’s resignation, Trump had posted on Truth Social that Starmer was leaving after “failing badly on immigration and energy.” That was hopefully the last on a long list of snipes by the U.S. President. But Burnham will struggle to change the script in an anti-Trump Labour Party. Starmer’s cabinet was littered with ministers who had criticized Trump over the years, including one who called him an “odious, sad, little man.” Further complicating relations was Starmer’s appointment of Lord Peter Mandelson as Britain’s Ambassador to Washington, which proved to be a catastrophic mistake after further revelations about the depths of his association with Jeffrey Epstein came to light. To his credit, Starmer invested some effort into papering over the cracks. The visit of His Majesty the King to Washington in May offered a rare bright spot, focusing on the strong ties that bind the United States and the United Kingdom. However, the flip-flopping of U.K. support for the U.S. war against Iran cast a shadow across the relationship. And it was on Ukraine policy where Starmer was most at odds with the U.S. President. While Trump was and is able to surface some uncomfortable truths about the state of Ukraine — i.e. that it cannot win a war against Russia — Starmer remained a true believer in eventual victory. Where Trump has met President Vladimir Putin in Alaska and spoken to him several times, Keir Starmer didn’t speak to the Russian President once during his two years in office. Where Trump tried to orchestrate the skeleton of a peace deal between Russia and Ukraine, Starmer rejected its key aspect, on the complex issue of territorial concessions, out of hand. The list is long and not distinguished. Starmer made himself one of the biggest obstacles to Trump’s aspirations to bring the war in Ukraine to a close, aligning himself with the Europeans who hold to the same view. And yet Burnham will quickly find that something’s got to give. He can’t fix decrepit public services in Britain, double defense spending, and continue to support an unwinnable war in Ukraine. The math will never add up. He should be aware that Reform Party leader Nigel Farage is close to Trump and spends most of his time talking about domestic policy challenges, which is clearly resonating with ordinary voters. For much of my diplomatic career, my European counterparts regularly sniped about the depth of the United Kingdom’s relationship with the United States, and how this eroded European solidarity. Yet, right now, the British and the American position on the Ukraine war could not be further apart. With Britain having left the European Union, Burnham will arrive in power with a brief window of opportunity to realign with America in the interests of European peace. The tides of British domestic politics suggest that this may help him to rebuild Labour popularity against an onrushing Farage while also delivering much needed savings. I doubt, however, that the Labour party will like this idea at all. Burnham’s honeymoon period may prove to be as truncated as his rise to power.
Okumaya devam et
ilgili gelişmeler- Aynı ülke gündemicanlı
Hürmüz krizi Türkiye'nin Avrasya'daki etkisini artırıyor
ABD ve İsrail'in İran'a yönelik askeri operasyonu sonucu Hürmüz Boğazı'nın kapanması, küresel petrol piyasasında tarihin en büyük arz kesintisini tetikledi. Uluslararası Enerji Ajansı'nın açıklamasına göre, dünya petrol arzının yaklaşık yüzde 20'sinin geçtiği bu kritik su yolundaki aksama, enerji piyasalarında şok dalgaları yarattı. Kriz, enerji koridorlarının yeniden şekillenmesine yol açarken, Türkiye'nin Avrasya'daki jeopolitik ağırlığını belirgin biçimde artırıyor. Alternatif güzergâh arayışında Türkiye, mevcut boru hatları ve potansiyel yeni projelerle doğal gaz ve petrol transit merkezi olarak öne çıkıyor. Bu durum, Türkiye'nin bölgesel enerji güvenliğindeki kilit rolünü pekiştirirken, diplomatik ve ekonomik ilişkilerde elini güçlendiriyor.
ABD1 olay19 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
Ayetullah Hamenei'nin Cenazesi: İran'dan 'Hayatta Kalacağız' Mesajı
Bu hafta İran genelinde, ülkenin en yüksek dini ve siyasi otoritesi Ayetullah Ali Hamenei için titizlikle düzenlenen cenaze törenleri gerçekleştirildi. Törenler, yalnızca Hamenei'yi onurlandırmakla kalmayıp aynı zamanda İran'ın geleceğine dair özenle kurgulanmış bir mesaj iletti. Yeni Yüce Lider Ayetullah Müçteba Hamenei'nin öne çıkarıldığı bu geçiş süreci, İslam Cumhuriyeti'nin devamlılığının altını çizdi. 'We will survive' başlığını taşıyan bu mesaj, rejimin iç ve dış baskılara rağmen ayakta kalma kararlılığını yansıtıyor. Cenaze, aynı zamanda siyasi bir gösteri işlevi görerek yeni liderliğin meşruiyetini pekiştirme ve iç dayanışmayı güçlendirme amacı taşıdı. Müçteba Hamenei'nin yükselişi, kurumsal sürekliliğin sembolik bir ifadesi olarak sunuldu. İran, ekonomik yaptırımlar, bölgesel gerilimler ve diplomatik yalnızlıkla karşı karşıya olduğu bir dönemde bu hassas geçişi yönetiyor. Hamenei'nin cenazesinden yayılan birlik ve direnç imajı, rejimin kendi tabanına ve uluslararası aktörlere istikrar sinyali verme çabasının bir parçası. Bu gelişme, İran'ın iç siyasetinde olduğu kadar bölgesel politikalarında da belirleyici bir dönüm noktası olarak değerlendiriliyor.
ABD1 olay5 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
Letonya: ABD'nin Avrupa'daki Askerlerini Tutma Konusunda 'Gerçekten Çıkarı' Var
Letonya Dışişleri Bakanı Baiba Braze, NATO müttefiklerinin Washington'ın Avrupa'daki askeri varlığını gözden geçirme sürecinin sonucunu beklediği bir dönemde, ABD'nin kıtadaki askerlerini tutma konusunda 'gerçekten yatırım yapılmış bir çıkarı' olduğunu söyledi. Braze'nin açıklaması, ABD'nin Avrupa'daki kuvvet konuşlandırmasını yeniden değerlendirdiğine dair haberlerin ardından geldi. Bu ifade, özellikle Baltık bölgesindeki müttefiklerin, ABD'nin güvenlik taahhüdüne ilişkin endişelerini yansıtıyor. Letonya gibi ülkeler, ABD askeri varlığını Rusya'ya karşı caydırıcılığın temel unsuru olarak görüyor. İnceleme süreci sonuçlanmamış olsa da Braze'nin sözleri, Washington'ın bölgedeki stratejik çıkarlarının devam ettiğine dair bir iyimserlik işareti olarak yorumlanabilir. ABD'nin Avrupa'daki askeri varlığı, Soğuk Savaş'tan bu yana transatlantik güvenlik mimarisinin merkezinde yer alıyor. Son dönemde odaklanmanın Asya-Pasifik'e kaydığı bir ortamda, Avrupalı müttefikler ABD'nin angajman düzeyini yakından izliyor. Letonya Dışişleri Bakanı'nın açıklaması, NATO içinde ABD'nin rolüne ilişkin süregelen tartışmalara ışık tutuyor.
ABD1 olay13 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
Burgenstock'ta ABD-İran Barışı İçin 60 Günlük Yol Haritası
ABD ve İran, İsviçre'nin Burgenstock beldesinde Pakistan ve Katar arabuluculuğunda gerçekleştirilen görüşmeler sonucunda, 60 gün içinde nihai barış anlaşmasına varmayı hedefleyen bir yol haritası üzerinde anlaştı. Pazar günü başlayıp Pazartesi gününe uzayan müzakereler, daha önce imzalanan İslamabad Mutabakat Zaptı çerçevesinde yürütüldü. Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif ve İran Cumhurbaşkanı Pezeşkiyan'ın katıldığı açılışta tarafların barışa yönelik samimiyetine vurgu yapıldı. Arabulucuların ortak açıklamasında, teknik detayların belirlenmesinin ardından nihai anlaşmaya 60 gün içinde ulaşılmasının kararlaştırıldığı duyuruldu. Mutabakat aylardır süren çatışmaları sonlandırma potansiyeli taşırken, İsrail'in "mücadelemiz bitmedi" açıklaması, ABD'deki ara seçimler ve taraflar arasındaki derin güvensizlik ateşkesin kalıcılığını tehdit eden unsurlar olarak öne çıkıyor. Eşzamanlı olarak İran ve ABD, Hürmüz Boğazı'nda askeri çatışmaları önlemek için bir iletişim hattı kurdu. ABD ayrıca Lübnan'daki ateşkesi denetlemek üzere bir mekanizma oluşturdu. İran Cumhurbaşkanı Pezeşkiyan'ın Pakistan ziyaretinde bölgesel güvenlik yapısı çağrısı ve İslam ülkeleri arasında birlik vurgusu, diplomatik hareketliliğin genişlediğine işaret ediyor. Uzmanlar ise barış sürecinin "bozguncu" aktörlerce sekteye uğratılabileceği uyarısında bulunuyor.
ABD28 olay2 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
Washington’daki Bağımsızlık Günü geçit töreni aşırı sıcaklar nedeniyle iptal edildi
ABD’nin 250. bağımsızlık yıldönümü kutlamaları kapsamında Washington’da yapılması planlanan geçit töreni, aşırı sıcaklıklar yüzünden iptal edildi. Ulusal Hava Durumu Servisi'nin verilerine göre ülke genelinde yaklaşık 160 milyon kişi büyük veya aşırı sıcaklık uyarıları altında bulunuyor. Yetkililer, halk sağlığını korumak amacıyla etkinliğin gerçekleştirilemeyeceğini duyurdu. Bu karar, ABD tarihindeki en sıcak Bağımsızlık Günlerinden birine denk gelirken, ülkenin birçok bölgesinde rekor sıcaklıklar görülüyor. İptal, hem ulusal düzeydeki törenleri hem de yerel topluluk etkinliklerini etkileyerek, iklim koşullarının geleneksel kutlamalar üzerindeki doğrudan etkisini ortaya koyuyor. Washington’daki geçit töreninin iptali, 250. yıl dönümü kutlamalarına gölge düşürse de, yetkililer alternatif kapalı alan etkinlikleri ve yayınlarla anma programını sürdürmeyi planlıyor. Hava durumu yetkilileri, önümüzdeki günlerde sıcaklıkların daha da artabileceği uyarısında bulunarak halkı serin ve gölge alanlarda kalmaya çağırdı.
ABD8 olay2 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD, yapay zeka enerji talebine karşı nükleer santrallere 17 milyar dolar kredi
Trump yönetimi, yapay zeka sektörünün hızla artan enerji ihtiyacını karşılamak amacıyla ülkenin yaşlanan nükleer santral filosunu canlandırmak için 17 milyar doların üzerinde federal kredi sağlanacağını duyurdu. Adım, ABD'de nükleer enerjiyi canlandırma yönündeki daha geniş çaplı girişimin bir parçası olarak değerlendiriliyor. Kredi programı, mevcut reaktörlerin ömrünü uzatmayı ve kapasite artışını hedefliyor. Sektör analistleri, programın nükleer enerjinin önündeki yapısal engelleri aşmaya yetmeyebileceği uyarısında bulunuyor. Yaşlanan altyapı, düzenleyici engeller ve yeni teknoloji yatırımlarının maliyeti gibi sorunların çözümü için daha kapsamlı politikalara ihtiyaç duyulduğu belirtiliyor. Bu bağlamda, salt kredi mekanizmasının sektörde kalıcı bir dönüşüm yaratıp yaratmayacağı tartışma konusu.
ABD1 olay2 sa önce