Pakistan'da 77 Yılda 40 Reform Girişimi, Bürokrasi Direnmeye Devam Ediyor
Dawn'ın haberine göre, Pakistan'da 1947'den bu yana yaklaşık 40 komisyon, komite ve görev gücü kamu hizmetini reforme etmeye çalıştı. Bu girişimlerin ortak temaları dikkat çekici biçimde benzer: kıdem yerine liyakat, yolsuzluğu azaltmak için rekabetçi maaşlar, daha iyi kariyer ortası eğitim ve elit genelci kadronun uzmanlık hizmetleri üzerindeki baskınlığının sınırlandırılması. Tüm bu çabalara rağmen bürokrasi değişime karşı inatçı bir direnç gösterdi. Aynı temaların on yıllar boyunca tekrarlanması, yapısal sürekliliğe ve uygulama eksikliğine işaret ediyor. Merkezi Üst Düzey Hizmetlerin (CSS) yeniden yapılandırılması, önceki girişimlerin sistemi temelden değiştirememesi nedeniyle Pakistan'da tekrar eden bir politika sorunu olmaya devam ediyor.
Bağlam, hikayenin etrafındaki ülke + lider + komşu hikaye ağına dayanılarak AI tarafından üretildi. Olgu içerikleri için her zaman üstteki kaynak linklerine başvurun.
Bu gündemi takip et
Singapur gelişmelerini kaçırma — ücretsiz kaydol, günlük brifinginde gör.
Zaman çizelgesi
en güncel: 3 sa önce- Ekonomik29 Ağu 03:38
Restructuring CSS
SINCE 1947, approximately 40 commissions, committees and taskforces have attempted to reform Pakistan’s civil service, and the core themes have been remarkably similar: merit over seniority, competitive pay to reduce corruption, better mid-career training, and curbing the dominance of the elite generalist cadre over specialist services. Despite these efforts, bureaucracy has proved stubbornly resistant to change. This is even more urgent amid the current debate on creating new provinces or administrative units, since no attempt to fix systemic governance failures can succeed unless the civil service architecture is reformed first. Layering governance reform onto the bureaucracy as it stands would only expand an already bloated apparatus, without empowering citizens. From the 1950 Gladieux Report and 1962 Cornelius Commission to Zulfikar Ali Bhutto’s 1973 reforms, which abolished the Civil Service of Pakistan cadre on paper but stripped away constitutional protections and opened the door to political victimisation, to the Ishrat Husain Commission (2006-08) and successive task forces, each produced recommendations that stalled at implementation, including the 2023-25 Ahsan Iqbal-led committee’s 48 proposals on recruitment, training and compensation. Three interlocking reasons explain this failure: bureaucratic resistance, as the elite DMG/PAS (District Management Group/ Pakistan Administrative Service) cadre arguably undermines reforms, threatening its monopoly over power, perks, and postings; political interference, as leaders favour loyal, compliant bureaucrats over an independent, merit-based administration; and superficial pay reform without touching the underlying structure. Our civil service still largely operates on 1973-era structures. Consequently, our civil service still largely operates on 1973-era structures — defined, sadly, by loyalty, sycophancy, and patronage; distorted compensation for top bureaucrats; civil servants focused on personal welfare; and power with little accountability. Breaking this cycle requires a blueprint that anticipates the resistance which has defeated every commission so far. This article sets out six concrete measures to make Pakistan’s bureaucracy leaner, merit-based, and accountable to the public, not political bosses. First, the nomenclature of CSS (Central Superior Services) itself needs to be banished. It inculcates a false sense of superiority and entitlement among civil servants that runs through their entire career and defines their condescending behaviour with the public they are supposed to be serving. Second, the all-Pakistan services (PAS and PSP) must be dismantled to tame a stubborn bureaucracy. The record of DMG/PAS officers speaks for itself: introducing distortionary tax policies (such as filer/non-filer regime) as FBR chairmen, designing IPP contracts, planning projects that appear politically motivated, neglecting human development, colluding with donors, and outsourcing economic policy formulation to IFIs. This makes a strong case for dissolving a generalist cadre that claims top positions, and that even intrudes into specialised service groups, based on affiliation rather than competence, thus marginalising economists and technocrats. Importantly, provinces already run administrative services like the Provincial Management Services performing the same functions. The same logic extends to policing: law and order is a provincial subject, and Pakistan already has provincial police forces, as does every state in the US, county in Britain, and state or region in Australia — hence, there’s no justification for dominating federating units. Third, Pakistan’s trade bureaucracy is both oversized and structurally fractured. Pakistan Customs offers a clean illustration: it employs close to 9,500 personnel, including about 500 gazetted officers in BS-17 to 22, to manage under $100 billion in total trade, while Singapore runs its entire customs operation on roughly 500 to 1,000 staff handling over $1 trillion trade, and South Korea manages $1.341tr with about 5,786 staff. This ratio is wildly out of line with most comparable administrations, and buys no compensating efficiency. Pakistan still extracts roughly 17 per cent of import value in taxes at the border ($16.9bn against $69bn in imports in FY26), reflecting its continued reliance on import-stage taxation rather than broad-based domestic direct taxation or trade facilitation. The fracture compounds the bloat: the Commerce and Trade Group formulates tariff, trade, and investment policy through the commerce ministry, while Pakistan Customs Service executes at the border, enforcing policy orders that CTG itself designs. This separation, historically rationalised as checks and balances, has instead produced policies conceived without operational insight and enforced by officers with no institutional stake in their design. There is a strong case for merging CTG and PCS into a unified ‘Trade and Customs Service’ that aligns authority with accountability. Fourth, public service recruitment needs restructuring around actual job requirements rather than a single generalist gateway. There is no reason recruitment to the postal, railways, information, and military lands and cantonment groups should continue through CSS, as these services have lost relative significance today: Postal and Railways should become autonomous commercial organisations, while the Information Group’s functions are redundant given Pemra already regulates media. More broadly, instead of a gruelling multi-subject syllabus and a two-year cycle, the Federal Public Service Commission should run graduate recruitment programmes tailored to specific jobs: accounting, finance, economics, public policy, law, and IT-trained fresh graduates for Customs and Inland Revenue Service via GRE-type tests, chartered accountants for audit and accounts, and graduates in international relations, development, economics, or relevant studies for the Foreign Service. Currently, MBBS doctors, engineers, and MA in Urdu or Islamic studies land in IRS, Customs, Foreign Service, or Accounts purely on CSS ranking. Fifth, perquisites should be monetised and decent enough to attract the best talent. No advanced country provides government-maintained residences, luxury cars, or personal servants to civil servants, and Pakistan should stop such a drain on public resources. Finally, inducting military officers directly into PAS, Police Service and Foreign Service without the CSS examination should stop. This has long been a shortcut for securing lucrative civil service careers, even as compulsory military attachment for civil probationers usefully builds familiarity with the defence forces. The overarching aim must be a civil service that is citizen- and business-centric, and that possesses the political will to finally act on what several commissions have already told us. The writer is a former CSS officer who holds a PhD degree in economics from the University of Cambridge. He has served as chief economist of the State Bank and senior adviser to the IMF. drsaeed1201@gmail.com Published in Dawn, August 29th, 2026
Okumaya devam et
ilgili gelişmeler- Aynı ülke gündemi
Pakistan’ın Güç Seçkinleri Kritik Minerallerde Umut Arıyor
Pakistan’ın güç seçkinleri, özellikle güvenlik yapılarındaki isimler, on yıllardır sarsılmaz bir özgüven sergiliyor. Bu özgüvenin dayanağı zaman içinde askeri güçten, ülkenin kritik jeopolitik konumuna ve şimdi de başta çalkantılı bölgelerde yoğunlaşan kritik mineraller olmak üzere fiziksel kaynaklara kaydı. Dawn gazetesindeki değerlendirmeye göre, bu iyimserlik çoğu zaman sahadaki gerçeklerle örtüşmüyor. Yeni umut kaynağı olan madenlerin bulunduğu bölgelerdeki istikrarsızlık, beklentilerin karşılanmasının önünde ciddi engeller olarak duruyor.
Singapur1 olay19 Tem - Aynı ülke gündemi
Singapurlu DJ, Tomorrowland'de MRT Anonslarıyla Küresel Sahnede
Belçika'daki Tomorrowland elektronik dans müzik festivalinde, Singapurlu bir DJ, ülkenin metro sisteminde kullanılan 'Sila berhati-hati di ruang platform' (Lütfen platform boşluğuna dikkat edin) gibi anonsları performansına dahil etti. Dünyanın en büyük elektronik müzik festivallerinden birinde çalınan bu yerel sesler, Singapur'da toplu taşıma kullanan milyonlarca kişiye tanıdık gelen unsurları uluslararası dinleyici kitlesiyle buluşturdu. Bu performans, Singapur'un kültürel kimliğinin ve gündelik yaşam seslerinin küresel müzik sahnesinde temsil edilmesi açısından dikkat çekici bir örnek oluşturuyor. DJ'in yerel unsurları uluslararası bir platforma taşıması, ülkenin kültürel ihracat ve uluslararası görünürlük potansiyeline işaret eden bir gelişme olarak değerlendirilebilir.
Singapur1 olay15 Ağu - Aynı ülke gündemi
Yeni Zelanda Hidrojen Fırsatlarını Görüşmek Üzere Sektörleri Bir Araya Getirdi
Yeni Zelanda hükümeti, hidrojen fırsatlarını değerlendirmek amacıyla düzenlenen Hidrojen Hui etkinliğinde farklı sektörlerden temsilcileri bir araya getirdi. Etkinlikte konuşan hükümet yetkilisi, ülkenin hidrojen potansiyelini ortaya çıkarmanın önemine vurgu yaptı ve Yeni Zelanda Hidrojen Konseyi’nden Dr. Linda Wright’a katkıları için teşekkür etti. Toplantı, Yeni Zelanda’nın yenilenebilir enerji kaynaklarını kullanarak yeşil hidrojen üretimi ve ihracatı konusundaki stratejik hedeflerini yansıtıyor. Hükümetin bu girişimi, ülkenin karbon nötr hedefleri ve ekonomik çeşitlendirme planlarıyla uyumlu bir adım olarak görülüyor. Küresel ölçekte temiz enerjiye geçiş hızlanırken, Yeni Zelanda’nın hidrojen ekonomisine yönelik adımları, uluslararası işbirlikleri ve yatırımlar için zemin hazırlayabilir. Hui, kamu ve özel sektör arasında diyaloğu güçlendirerek hidrojen ekosisteminin geliştirilmesine katkı sağlamayı amaçlıyor.
Singapur1 olay11 Ağu - Aynı ülke gündemi
Shein, Hong Kong halka arzında 35 milyar dolar değerleme hedefliyor
Fast-fashion perakendecisi Shein Global Holdings, önümüzdeki hafta Hong Kong'daki ilk halka arzı (IPO) için yatırımcı siparişlerini almaya başlamayı planlıyor. Konuya yakın kaynaklara göre, Singapur merkezli ancak Çin'de kurulan şirket, 35 milyar ABD doları değerleme hedefiyle 2,8 milyar dolara kadar fon toplamayı amaçlıyor. Şirketin geçen hafta yatırımcı talebini ölçmeye başladığı belirtiliyor. Shein'in Hong Kong borsasına adım atması, küresel perakende sektöründe önemli bir gelişme olarak öne çıkıyor. Çin kökenli olmasına rağmen merkezini Singapur'a taşıyan şirket, özellikle hızlı moda alanındaki agresif büyümesiyle tanınıyor. Hong Kong'daki halka arz, hem Shein'in küresel pazardaki konumunu güçlendirebilir hem de Asya'nın finans merkezlerindeki rekabet dinamiğini yansıtabilir.
Singapur1 olay11 Ağu - Aynı ülke gündemi
BM'nin Cenevre Diyaloğu yapay zekâda küresel eşitsizliğe çözüm arıyor
Birleşmiş Milletler, 6-7 Temmuz 2026'da Cenevre'de düzenlediği Küresel Yapay Zekâ Diyaloğu ile yapay zekâ teknolojilerindeki güç asimetrisini masaya yatırdı. Toplantıya hükümetler, özel sektör, akademi ve sivil toplumdan katılımcılar iştirak etti. Görüşmelerde, yapay zekâ süper güçleri ile orta ölçekli ülkeler ve gelişmekte olan ülkeler arasındaki teknolojik uçurumun derinleştirdiği riskler ele alındı. Yapay zekâ kapasitesindeki asimetri, ekonomik kalkınma ve stratejik rekabet açısından küresel eşitsizlikleri artırma potansiyeli taşıyor. BM’nin yönetişim girişimleri, kapsayıcı ve adil bir çerçeve oluşturmayı hedeflerken, büyük güçlerin jeopolitik rekabeti ve kaynak kısıtları süreci zorlaştırıyor. Diyalog, bu zorluklara rağmen çok taraflı iş birliğine zemin hazırlamayı amaçlıyor.
Singapur2 olay07 Ağu - Aynı ülke gündemi
95 Yaşındaki Tarihçi Wang Gungwu'dan Çin Tarihi ve Soğuk Savaş Dersleri
Uluslararası alanda Çin tarihi otoritesi olarak tanınan Profesör Wang Gungwu, Soğuk Savaş bağlamında Çin tarihinden çıkarılacak dersleri ele alıyor. 95 yaşındaki tarihçi, uzun soluklu çalışmaları ve Çin diasporası üzerine yazılarıyla biliniyor. 2007'den beri Singapur Ulusal Üniversitesi'nde, 1988'den beri ise Avustralya Ulusal Üniversitesi'nde emeritus profesör olarak görev yapıyor. Wang, tarihsel perspektifin günümüz Çin'inin küresel rolünü anlamada kritik olduğunu değerlendiriyor. Soğuk Savaş dönemindeki güç mücadeleleri ve ideolojik ayrışmaların, modern uluslararası ilişkileri şekillendirmede hâlâ etkili olduğunu belirtiyor. Akademik birikimiyle Singapur ve bölge ülkelerindeki politika yapıcılarına tarihsel bağlam sunuyor. Wang'ın analizleri, Asya-Pasifik'te artan jeopolitik rekabet ortamında, geçmişten ders almanın önemini vurguluyor. Çin'in tarihsel mirasının dış politika ve diaspora bağlantıları üzerindeki yansımaları, Wang'ın çalışmalarında merkezi bir yer tutuyor.
Singapur1 olay07 Ağu