Carter'a Harg Adası'nı İşgal Baskısı ve Reddedilen Savaş Planı
İran rehine krizi sırasında Başkan Jimmy Carter, bazı danışmanların İran'ın kritik petrol terminali Harg Adası'nı işgal etme yönündeki yoğun baskısıyla karşılaştı. ABD'nin aşağılayıcı rehine görüntüleri karşısında çaresizlik içinde kıvrandığı bir dönemde öne sürülen bu askeri seçenek, Carter'ın itidal tercihiyle reddedildi. Karar, diplomatik çabalara öncelik verilmesini sağlayarak krizin seyrini belirledi. Carter'ın savaş baskısına direnmesi, yıkıcı bir askeri tırmanışı önleyen stratejik bir dönüm noktası olarak tarihe geçti. İran'ın petrol altyapısına saldırmanın ekonomik ve jeopolitik sonuçları düşünüldüğünde, bu reddin daha geniş bir çatışmayı engellediği değerlendiriliyor. Günümüzde benzer baskı senaryolarıyla paralellik kurulsa da, olay başkanlık sağduyusunun önemini vurguluyor.
Bağlam, hikayenin etrafındaki ülke + lider + komşu hikaye ağına dayanılarak AI tarafından üretildi. Olgu içerikleri için her zaman üstteki kaynak linklerine başvurun.
Bu gündemi takip et
ABD gelişmelerini kaçırma — ücretsiz kaydol, günlük brifinginde gör.
Zaman çizelgesi
en güncel: 1 gün önce- Diplomatik17 Tem 04:05
They pressured Carter to invade Kharg Island too. He didn't.
The president was in a humiliating bind. The American people were obsessed with the harrowing images of blindfolded and bound hostages beamed into their homes by the nightly newscasts, and they prayed their government would find a way to free them. Desperate for a way out, some White House advisers prodded the president to go to war. This is not the story of the Trump administration, which is trapped in a quagmire of the president’s own creation. It is the dilemma that swallowed President Jimmy Carter from November 4, 1979, when hundreds of militant Iranian students overran the U.S. embassy in Tehran and took 63 hostages. Three more were seized at a nearby building. Of the many possible parallels between then and now, one is the importance of a small coral island in the northern Persian Gulf about 20 miles from the Iranian coast. Kharg Island is home to a major oil terminal through which nearly all Iranian oil exports pass. President Donald Trump says he’s thinking about seizing it, a threat he has made numerous times since he launched a war with Iran on February 28. But Trump is not the first president to mull such an operation. In a largely forgotten footnote to his presidency, Jimmy Carter was presented with plans to capture the island but rejected them. The reasons for his restraint still hold force today. In a top-secret memo in late December 1979, national security adviser Zbigniew Brzezinski asked Carter “to consider military actions which contribute to [Ayatollah Khomeini’s] downfall, and thus secure the release of the hostages.” Seizing Kharg and two other islands near the Strait of Hormuz’s entrance could, in Brzezinski’s estimation, impose “a protracted humiliation on Khomeini, which could only be terminated through the release of the hostages.” He hoped to “mesh” military action “with covert political action designed to create an alternative to Khomeini.” In other words, regime change. As the Washington Post revealed the following March, the risky plan called for amphibious assault ships to steam up the Persian Gulf and disembark U.S. Marines. “Once on the island, they or technicians with them would take over the oil lines,” the Post reported, noting that backers of the plan hoped that cutting off oil revenue “would put tremendous pressure on the Iranian leader without reaping the whirlwind of criticism” that would result from bombing mainland Iran. As Edward Luce wrote in his 2025 biography of Brzezinski, Carter dismissed the idea of deploying military force to pressure the ayatollah to free the hostages: “Such actions would only rally Iranians around Khomeini, he said.” Brzezinski grew frustrated at Carter’s “stubborn instinct to do what he thought was right, even if it damaged his reelection prospects,” Luce noted. Four months later, on April 10, 1980, with the hostages still in captivity and Americans obsessing over their fate, Brzezinski wrote another memo to Carter lamenting the lack of diplomatic progress and proposing military strikes. In Brzezinski’s six-step plan to save the hostages, step 5 was “Closure of Kharg Island and/or occupation of the Tunbs and Abu Musa at the mouth of the Persian Gulf.” Once again, Carter chose restraint. “President Carter recognized that military action in the Persian Gulf was too risky and could trigger a wider war,” University of Texas historian Jeremi Suri tells RS. “The best leverage Carter had was to try to work with the new government behind the scenes to protect and release American personnel.” Luce tells RS that Carter had a “radically different” view of military force than Brzezinski. “In spite of the latter's ceaseless efforts to get Carter to take kinetic action — seizing Kharg Island, imposing a naval blockade, bombing Iranian oil refineries, and various other proposals — Carter did not come close to approving military action, except for Operation Eagle Claw. No US president before or since has been so reluctant to deploy the Pentagon.” Under withering pressure to do something to save the American captives, Carter authorized on April 24, 1980, the long-planned Eagle Claw rescue mission that crashed and burned in a desert 200 miles from Tehran, another humiliation piled upon a seemingly impotent administration. Eagle Claw’s failure led to the same consequence that bombing Iran or seizing Kharg Island might have produced, according to historian John Ghazvinian. “If there had been any possibility of a diplomatic breakthrough in the hostage crisis, it was now gone,” Ghazvinian wrote in his history of U.S.-Iran relations. There are no hostages to rescue in Iran today. President Trump is hostage instead to his judgment, having attacked Iran twice in eight months during negotiations. Trump may be desperate to reopen the Strait of Hormuz, but Iran’s new hardline leadership cadre has proven itself capable of withstanding immense pressure. Seizing Kharg Island as leverage, therefore, seems destined to fail. This won’t stop some in Washington from supporting it. Appearing on CBS’ “Face the Nation” on July 12, Former CENTCOM Commander Ret. Gen. Frank McKenzie echoed Brzezinski’s long-discarded advice. “What we're talking about is modifying the views and actions of an extreme hardline regime,” and seizing Kharg Island could well do the trick, McKenzie argued. “Possession of Iranian soil would be a significant factor in future negotiations with Iran.” National security analysts agree that the U.S. military can capture the island, but doing so would create more military and diplomatic problems — and many more American casualties. “An invasion of Kharg would be fraught with danger, no matter what kind of forces are used. An amphibious landing would include a good deal of immediate support in the form of naval fire and aviation. But that also means there would be a flotilla of ships parked well within range of Iranian missiles and drones based on the mainland,” said Dan Grazier of the Stimson Center. “The American ground forces would be under constant threat from the same Iranian assets.” Harrison Mann, a former U.S. Army major and Defense Intelligence Agency official who now works at the progressive group Win Without War, says McKenzie’s reasoning is divorced from reality. “He’s imagining that if the U.S. takes an Iranian island, it becomes a bargaining chip. That idea is predicated on the assumption that taking an island is less costly for the U.S. than for Iran. Putting a bunch of U.S. troops on an island next to Iran becomes a casualty-generating machine.” It took until the last day of Carter’s presidency, with the help of Algerian intermediaries and a deal to unfreeze nearly $8 billion in Iranian assets, to free the 52 remaining hostages. Carter had been, Ghazvinian wrote, seemingly prepared to stake his entire presidency on his ability to get them released. Through it all, he avoided war even as his political career imploded. We might contrast Carter’s attitude with that of Trump and Defense Secretary Pete Hegseth, who never miss an opportunity to remind us of their toughness and willingness to use massive violence to bend Iran to their will. Their delusions are no match for geography. “The parallel with today is that neither Brzezinski nor Carter — nor anyone in the administration — understood the ayatollah's psychology, let alone the blood and martyrdom that suffused Shiite fundamentalist ideology. They kept misreading Khomeini's resolve,” Luce tells RS. “Seizing Kharg Island, as Brzezinski kept urging, and Trump keeps being tempted to do (he has repeatedly raised it in several phone calls with me), would not be the Hail Mary of their dreams. The continuity here is in U.S. misreading of Iran.” Trump has threatened to destroy Iran’s power plants and other civilian infrastructure nine times, only to step back from the precipice while blustering about imminent deals to restore peace and commerce. Any prudent minds left in Trump’s inner circle might take a cue from Carter and tell him to avoid Kharg Island at all costs.
Okumaya devam et
ilgili gelişmeler- Aynı ülke gündemicanlı
Önce Hastalık, Sonra Kan: Savaş Tıbbının Dönüşümü
20. yüzyıl öncesinde antibiyotiklerin olmadığı dönemde, savaşlarda Amerikan askerlerinin en büyük ölüm nedeni düşman ateşi veya şarapnel değil, bulaşıcı hastalıklardı. ABD İç Savaşı'nda yaklaşık 620 bin ölümün üçte ikisi tifo ve dizanteri gibi hastalıklardan kaynaklandı. Kirli su ve kalabalık kamplar hastalıkların yayılmasını kolaylaştırdı. Ancak antibiyotikler keşfedilmeden önce bile, aşı ve saha temizliği sayesinde bu hastalıkların önüne geçildi. War on the Rocks tarafından yayımlanan makale, savaş tıbbının evrimini ve özellikle kan bankacılığının askeri lojistikteki kritik rolünü ele alıyor. Tarihsel deneyimler, savaş alanında yaşam kurtarmanın yalnızca silahlı çatışmayla değil, tıbbi malzeme zincirinin etkin yönetimiyle mümkün olduğunu gösteriyor. Günümüz orduları için kan temini ve lojistiği, modern savaş tıbbının vazgeçilmez unsurları arasında yer alıyor.
ABD1 olay1 gün önce - Aynı ülke gündemicanlı
Sudan, Savaş Suçları ve Soykırım İçin Adalet Taahhüdünü Yineledi
Sudan, 16 Temmuz 2026'da New York'ta yaptığı açıklamada, savaş suçları, insanlığa karşı suçlar ve soykırım gibi uluslararası hukukun en ağır ihlalleri karşısında adalet ve hesap verebilirlik ilkelerine bağlılığını bir kez daha vurguladı. Sudan resmi haber ajansı SUNA tarafından duyurulan açıklama, ülkenin uluslararası ceza hukuku normlarına riayet etme niyetini ortaya koyuyor. Bu taahhüt, Sudan'ın özellikle Darfur ve diğer bölgelerde yaşanan çatışmalarla ilgili olarak Uluslararası Ceza Mahkemesi ile uzun süredir devam eden gerilimli ilişkileri bağlamında dikkat çekiyor. Açıklamanın zamanlaması ve yeri, Sudan'ın diplomatik çevrelerde imajını düzeltme ve uluslararası topluma iş birliği mesajı verme çabası olarak değerlendirilebilir. Uluslararası gözlemciler, bu tür beyanların uygulamada ne ölçüde karşılık bulacağını yakından izleyecek. Sudan'ın geçmişte benzer suçlarla ilgili ulusal ve uluslararası yargı süreçlerinde sergilediği tutum, bu son açıklamanın samimiyetini test edecek bir unsur olarak görülüyor.
ABD1 olay1 gün önce - Aynı ülke gündemicanlı
Soğuk Savaş'ın Son Büyük Savaşçısı Lindsey Graham 71 Yaşında Hayatını Kaybetti
ABD Senatörü Lindsey Graham, Ukrayna'ya yaptığı son ziyaretin ardından 'kısa ve ani' bir hastalık sonucu 71 yaşında öldü. Güney Carolina Cumhuriyetçi senatörü, Capitol Hill'deki son büyük Soğuk Savaş savaşçılarından biri olarak görülüyordu. Graham'ın ölümü, Ukrayna'ya Rusya'ya karşı ABD yardımını taahhüt eden son Ukrayna seyahatinin hemen ardından geldi. Başkan Donald Trump, senatörün vefatı üzerine başsağlığı diledi. Bu kayıp, ABD'nin Ukrayna'ya askeri ve mali desteği konusundaki iç tartışmaları etkileyebilir. Graham, Kongre'deki en güçlü müdahaleci seslerden biriydi ve yokluğu Cumhuriyetçi Parti içindeki izolasyonist eğilimleri güçlendirebilir. Senatörün hastalığına ilişkin detaylar açıklanmadı.
ABD6 olay1 gün önce - Aynı ülke gündemicanlı
İran Çıkarlarını Korumak İçin 'Kararlı Adımlar' Atacağını Duyurdu
İran, 7 Temmuz 2026'da yayınlanan bir Bloomberg programında çıkarlarını korumak amacıyla 'kararlı adımlar' atacağını açıkladı. Açıklamanın içeriğine ilişkin somut detay paylaşılmadı. Programın aynı bölümünde, emekli General Ben Hodges NATO müttefiklerine kendi güvenliklerini güçlendirmek ve Rusya'ya karşı koymak için savunma harcamalarını artırma çağrısında bulundu. Bu yorum, İran'ın duyurusundan bağımsız olarak küresel güvenlik tartışmalarının bir parçası olarak yer aldı.
ABD13 olay16 dk önce - Aynı ülke gündemicanlı
Pasifik Ateş Çemberinde Art Arda Depremler: Sandwich, Kuril ve Fiji Açıklarında Sarsıntı
ABD Jeolojik Araştırma Kurumu (USGS), Güney Sandwich Adaları bölgesinde 5.1 büyüklüğünde bir deprem kaydedildiğini duyurdu. 35 kilometre derinlikte gerçekleşen sarsıntının hemen ardından Kuril Adaları’nın doğusunda 4.6, Fiji Adaları’nın güneyinde ise 4.8 büyüklüğünde iki ayrı deprem daha rapor edildi. Kuril depremi 10 kilometre gibi sığ bir odak derinliğine sahipken, Fiji açıklarındaki sarsıntı 537 kilometre derinlikte meydana geldi. Her üç olay da Pasifik Ateş Çemberi üzerinde, okyanus tabanında gerçekleşti. Depremlerin açık denizde ve yerleşim yerlerinden uzakta olması nedeniyle can veya mal kaybı bildirilmedi. USGS’nin kamuya açık verilerine dayanan bu ölçümler, bölgedeki tektonik hareketliliğin olağan seyrini yansıtıyor.
ABD69 olay3 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
NYC Belediye Başkanı, Netanyahu için ICC Tutuklama Yetkisini Tartışıyor
New York Belediye Başkanı Zohran Mamdani, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun kente gelmesi halinde tutuklanmasını emretme yetkisine sahip olup olmadığını şehrin Hukuk Departmanı ile ‘aktif bir görüşme’ halinde değerlendiriyor. Mamdani, Uluslararası Ceza Mahkemesi’nin (ICC) Netanyahu hakkında açlığın bir savaş yöntemi olarak kullanılması dahil savaş suçları ve insanlığa karşı suçlar iddiasıyla çıkardığı tutuklama kararına atıfta bulundu. Bu adım, ABD’nin ICC’ye taraf olmaması ve federal hükümetin mahkemenin kararlarını tanımaması nedeniyle hukuki açıdan tartışmalı bir zeminde ilerliyor. Ancak New York gibi küresel bir şehrin belediye başkanının uluslararası hukuka dayalı bireysel bir eylemi gündeme getirmesi, ABD içinde İsrail’e yönelik politikalar ve uluslararası hukukla uyum konusundaki bölünmüşlüğü yansıtıyor. Mamdani’nin açıklamaları, ICC kararının diplomatik ve hukuki sonuçlarının sadece ulusal hükümetlerle sınırlı kalmayıp yerel yönetimler düzeyinde de yankı bulduğunu gösteriyor. Bu durum, ABD’nin geleneksel İsrail politikasına meydan okuma potansiyeli taşıyor ve ilerleyen günlerde federal-yerel yetki çatışması ile uluslararası hukuk tartışmalarını alevlendirebilir.
ABD1 olay7 sa önce