Etiyopya seçimleri istikrarsızlığı gidermek için tek başına yeterli değil
Etiyopya, 1 Haziran 2026’da ulusal seçimlere giderken ülke içinde kalıcı bir istikrarsızlık ve bölgesel gerilimler sürüyor. Chatham House uzman yorumuna göre, bu seçimler 1991’de çok partili demokrasiye geçildiğinden beri düzenlenen yedi seçim arasında en az rekabetçi olanlardan biri olacak. Seçim süreci, derinleşen siyasi kutuplaşma ve güvenlik sorunlarının gölgesinde gerçekleşiyor. Ülke genelinde devam eden çatışmalar ve bölgesel anlaşmazlıklar, seçimlerin meşruiyetini ve kapsayıcılığını zayıflatıyor. Siyasi muhalefetin alanının daraldığı ve katılımın sınırlı kaldığı bir ortamda, sandıkların tek başına iç barışı ve bölgesel istikrarı sağlaması beklenmiyor. Uzmanlar, kalıcı çözüm için çok daha kapsamlı siyasi diyalog ve uzlaşı adımlarının gerekli olduğunu vurguluyor. Bu bağlamda seçimler, yalnızca bir yönetim değişikliği değil, aynı zamanda federal sistemin geleceği ve etnik temelli bölünmelerin nasıl yönetileceği açısından kritik bir sınav niteliğinde. Ancak mevcut koşullar, demokratik kurumların zayıflığı ve çok yönlü güvenlik krizleri dikkate alındığında, seçim sonrası dönemde de tansiyonun düşmesi kolay olmayabilir.
Bağlam, hikayenin etrafındaki ülke + lider + komşu hikaye ağına dayanılarak AI tarafından üretildi. Olgu içerikleri için her zaman üstteki kaynak linklerine başvurun.
Bu gündemi takip et
Güney Afrika gelişmelerini kaçırma — ücretsiz kaydol, günlük brifinginde gör.
Zaman çizelgesi
en güncel: 28 May- Diplomatik28 May 14:59
Ethiopia needs more than an election to calm internal and regional conflict
Ethiopia needs more than an election to calm internal and regional conflict Expert comment thilton.drupal 28 May 2026 Ethiopia will hold elections on 1 June amid persistent instability and simmering regional tensions. Ethiopia’s election on 1 June is likely to be among the least competitive of the seven national elections held since multiparty democracy was introduced in 1991. In the period since then, elections have been staged with the aim of reinforcing the incumbent government’s power, rather than offering Ethiopians tangible plural political choices. This time the build up to the election is also being overshadowed by tensions in the Tigray and Amhara regions, closely connected to Ethiopia’s strained relations with Eritrea and Sudan, heightening fears that regional conflict could further escalate. Perfunctory polls Prime Minister Abiy Ahmed is seeking an election victory that will enable his ruling Prosperity Party (PP) to reaffirm its mandate. It has also been suggested that an electoral victory could offer Abiy a route to enacting constitutional reforms that would strengthen central authority, such as creating an executive presidency and making changes to Ethiopia’s ethnic federal structure. On the surface, the numbers suggest a competitive electoral process. The National Election Board has reported more than 50 million registered voters (of a total population of around 130 million), with more than 11,000 candidates from 47 parties. But some opposition parties are reportedly aligned with the government, which is understood to be negotiating post-election power-sharing arrangements with them and is tactically not contesting some parliamentary seats. In 2021, the opposition Ethiopian Citizens for Social Justice (EZEMA) and the National Movement of Amhara (NaMA) parties won four and five seats respectively and were given ministerial positions. Lacking a genuine choice, citizens find themselves trapped between apathy, the ballot and the bullet. Many challengers to the ruling PP will not contest the elections. Some are in exile, some are banned, some are imprisoned, and many may see little incentive to abandon their armed struggle against the government. This severely constrained political landscape and election process at best resembles an elite bargain. Lacking a genuine choice, citizens find themselves trapped between apathy, the ballot and the bullet. The Fano armed group in the Amhara region have warned that they consider anyone participating in the elections as an enemy of the Amhara people. In Oromia, the Oromo Liberation Army (OLA) has increased its attacks since federal forces were deployed towards Tigray in the north in February. The polls will not take place in Tigray, which is still recovering from the devastating 2020-2022 war, with tensions between the federal government and the Tigray People’s Liberation Front (TPLF) reaching boiling point again. Turmoil in Tigray In Tigray, the 2022 Pretoria Agreement between the government and the TPLF has unravelled in recent weeks. The TPLF has moved to restore its regional authority by reconstituting the pre-war legislative council, subsequently electing party chairman Debretsion Gebremichael as regional president. This followed the federal government unilaterally renewing the term of the interim regional administration president General Tadesse Worede, a retired Ethiopian general and chief of the Tigray Defense Forces (formed to fight federal forces during the 2020-2022 war), who was seen as a compromise candidate. The TPLF had also been barred from participating in the general election. Regionally, the logic of ‘the enemy of my enemy is my friend’ prevails. Despite both the government and TPLF not favouring a return to war, the risks of renewed conflict are significant. The TPLF’s unilateral assertion of regional authority leaves little room for the federal government to back down without appearing weak. Yet Abiy may not want to rush an armed response before the election, and severe fuel shortages resulting from the Iran war do not favour another drawn-out military campaign. Amid a decline in relations since the Pretoria Agreement was signed, the government appears to have attempted to undermine the TPLF’s dominance in Tigray with a dual strategy. Alongside squeezing Tigray economically, it has attempted to delegitimize the TPLF by tacitly supporting other Tigrayan opposition, including Abiy’s current advisor Getachew Reda’s Simret party, which is seeking to build a broader coalition. Abiy could continue this strategy rather than escalate. But he has also already moved forces north and a military response remains on the cards. A relapse into conflict in Tigray will not be confined to Ethiopia, but will likely lead to a wider regional conflagration, potentially drawing in Eritrea, Sudan and their respective allies. Regional spillover Regionally, the logic of ‘the enemy of my enemy is my friend’ prevails. The TPLF has reinforced relationships with Eritrea and the Sudanese Armed Forces (SAF), both of which have strained relations with the Ethiopian government. These actors are more widely aligned with Saudi Arabia, Egypt and Turkey. They have sought to counter the growing regional influence of the United Arab Emirates (UAE) and Israel, who count Ethiopia and Somaliland among their partners. Eritrean forces operate in Tigray, and Eritrea provides the TPLF with its only accessible allied border. Tigrayan fighters based in eastern Sudan have fought alongside the SAF. A recent coordination meeting in Port Sudan brought together Ethiopian opposition groups with pro-SAF Sudanese and Eritrean participants. Related work The flow of arms and money feeding the war in Sudan can be cut. What is missing is the will Ethiopia’s government sees this ‘Tsimdo’ alliance as a threat. It is concerned about the risk to its border areas with Eritrea and Sudan, including Western Tigray (known as Welkait by the Amhara) and Benishangul-Gumuz. In response, Ethiopia has reportedly facilitated support to the SAF’s enemies in Sudan, the Rapid Support Forces (RSF) and Sudan People’s Liberation-North (SPLM-N). According to reports from Reuters and Yale’s Humanitarian Research Lab, Ethiopia has provided a military training camp for the RSF in the border region of Benishangul-Gumuz. Reuters cited sources that claimed the camp was financed and supported by the UAE, which has been accused of transferring arms to the RSF; Abu Dhabi strongly rejects any claims that it supports the RSF and says it is ‘not a party’ to the conflict. The SAF also accused Ethiopia of allowing the launch of drones into Sudan from its territory, allegations that were denied by Ethiopia. A coordinated diplomatic response Regardless of the elections, an urgent and coordinated diplomatic response is needed that recognizes the gravity of the current escalation and its regional consequences. The African Union has taken a first step and re-appointed former Nigerian President Olusegun Obasanjo as a regional envoy, with the aim of re-establishing mediation channels. His fellow Pretoria colleagues, former Kenyan president Uhuru Kenyatta and South Africa’s former deputy president Phumzile Mlambo-Ngcuka, could be suitable candidates to work with him. The AU needs to build a credible team that also should work in tandem with its other regional envoy, former Tanzanian president Jakaya Kikwete. Crucially, this mediation need to be bolstered by coordinated efforts from major international actors with a stake in regional stability, notably the US, EU, China, Saudi Arabia, Turkey and the ever-influential UAE.
Okumaya devam et
ilgili gelişmeler- Ortak aktörcanlı
Trump'ın Afrika planları, Mısır-Etiyopya geriliminin gölgesinde
ABD Başkanı Donald Trump'ın Afrika danışmanı Massad Boulos, 19 Temmuz'da Kahire'de Mısır, Eritre ve Somali dışişleri bakanlarıyla bir araya geldi. Görüşmeler, Afrika Boynuzu ve Kızıldeniz'de güvenliğin artırılması çerçevesinde yürütüldü. Mısır ve Eritre, Kızıldeniz'in yönetiminin yalnızca kıyıdaş ülkelere ait olması gerektiğini vurguladı. Bu temaslar, Mısır ile Etiyopya arasında Büyük Rönesans Barajı (GERD) nedeniyle yaşanan anlaşmazlığın tırmandığı bir döneme denk geldi. Etiyopya'nın barajı doldurmaya devam etmesi, Mısır'ın su güvenliğine yönelik endişeleri körüklüyor. Washington, bölgede arabuluculuk yaparak etkisini korumaya çalışsa da, taraflar arasındaki derin güvensizlik ABD'nin diplomatik çabalarını zora sokuyor. Öte yandan, Mısır'ın Eritre ve Somali ile artan iş birliği, Etiyopya'ya karşı bir denge unsuru oluşturuyor. Bu durum, ABD'nin terörle mücadele ve jeopolitik nüfuz hedeflerini de içeren Afrika stratejisini sekteye uğratabilir. Zira Washington, bir yandan Etiyopya'daki geçiş sürecini desteklerken, diğer yandan geleneksel müttefiki Mısır'la ilişkilerini yönetmekte zorlanıyor.
ABD1 olay3 sa önce - Ortak aktör
Etiyopya Ekonomisinde Hızlı Büyüme, Kötü Gelir Dağılımı
Fransa merkezli France 24 kanalına konuşan Afrika uzmanı Dr. Douglas Yates, Etiyopya'nın Afrika'nın en hızlı büyüyen ekonomilerinden biri olduğunu ancak gelir dağılımının son derece adaletsiz olduğunu belirtti. Ülkede devam eden çatışmaların gölgesinde yapılması planlanan seçimlerin ne kadar 'özgür ve adil' olabileceği sorgulanıyor. Yates, seçim prosedürlerinin ülkenin bazı bölgelerinde işleyebileceğini kabul etmekle birlikte, çatışma, dışlanma, enflasyon ve dengesiz kalkınma gibi sorunların seçim sürecini zorlaştırdığını vurguladı. Uzmanın değerlendirmesi, ekonomik büyümenin toplumsal barışa yansımadığı bir tabloyu ortaya koyuyor. Etiyopya'nın iç istikrarı, Doğu Afrika ve Kızıldeniz jeopolitiği açısından kritik önem taşıyor. Ekonomik büyümenin kapsayıcı hale getirilememesi, mevcut çatışmalar ve siyasi kutuplaşmayla birleştiğinde bölgesel etkileri olabilecek bir kırılganlık yaratıyor.
Etiyopya1 olay01 Haz - Aynı ülke gündemicanlı
Güney Afrika'da Eski Bakanın Tadilat Ödemeleri 'Kara Para Aklamanın Tipik Örneği'
Eski Savunma Bakanı Nosiviwe Mapisa-Nqakula hakkındaki yolsuzluk ve kara para aklama davasında tanıklar, bakanın konutundaki milyonlarca rand değerindeki tadilat için tekrarlanan nakit ödemeleri anlattı. Bir tanık, bu işlemlerin 'kara para aklamanın tipik bir örneği' olduğunu ifade etti. Savunma tarafı ise eyaletin sunduğu 33 sayfalık mali raporu kusurlu bularak güvenilirliğine itiraz etti. Mapisa-Nqakula, tadilat projeleri aracılığıyla rüşvet almak ve parayı aklamakla suçlanıyor. Dava, Güney Afrika'da üst düzey kamu görevlilerinin hesap verebilirliğine ilişkin süregelen tartışmaların odağında yer alıyor.
Güney Afrika1 olay4 gün önce - Aynı ülke gündemicanlı
Zimbabve Hazinesi Güney Afrika'dan Dönen Vatandaşlara 4.8 Milyon Dolar Destek Sağladı
Zimbabve Hazinesi, Güney Afrika'da artan yabancı düşmanı saldırılar nedeniyle ülkeye dönmek zorunda kalan vatandaşlarına destek amacıyla 4,8 milyon ABD doları kaynak ayırdı. Saldırılar, binlerce Zimbabvelinin işlerini ve yaşam alanlarını terk etmesine yol açarken, hükümet bu fonla geri dönüş sürecini kolaylaştırmayı ve temel ihtiyaçları karşılamayı hedefliyor. Kaynak, özellikle son haftalarda yoğunlaşan şiddet olaylarından kaçan göçmenlerin ulaşım, barınma ve gıda gibi acil gereksinimlerine yönlendirilecek. Güney Afrika'da periyodik olarak alevlenen yabancı karşıtı huzursuzluk, ekonomik zorluklar ve işsizlikle beslenirken, bölgedeki göçmen topluluklar için kalıcı bir tehdit oluşturuyor. Zimbabve'nin bu adımı, krizin derinleşmesini önleme ve geri dönüşleri kontrollü biçimde yönetme çabası olarak değerlendiriliyor. Öte yandan, uzun vadede iki ülke arasındaki diplomatik ilişkiler ve sınır ötesi işgücü akışı üzerindeki etkileri yakından izlenecek.
Güney Afrika1 olay31 Tem - Aynı ülke gündemi
Çatışma ve Tereddüde Rağmen Küresel Çocuk Aşılamasında Hafif İlerleme
Dünya Sağlık Örgütü (WHO) ve UNICEF'in yayımladığı yıllık verilere göre, 2025 yılında küresel çapta bebeklerin %90'ı difteri, tetanos ve boğmaca (DTP) aşısının en az bir dozunu aldı; %85'i ise üç dozluk seriyi tamamladı. Bir önceki yıla kıyasla her iki göstergede de birer yüzde puanlık artış kaydedildi. Bu sınırlı iyileşme, silahlı çatışmaların sürdüğü bölgelerde sağlık hizmetlerine erişim güçlüklerine ve bazı toplumlarda aşı tereddüdüne rağmen gerçekleşti. Yine de dünya genelinde milyonlarca çocuk temel aşılardan mahrum kalmaya devam ediyor. Uzmanlar, pandemi sonrası toparlanmanın kırılgan olduğunu ve özellikle insani kriz bölgelerinde aşılama oranlarının hâlâ hedeflerin gerisinde seyrettiğini vurguluyor. Küresel bağışıklama, çocuk ölümlerini azaltmanın ve salgın hastalıkları önlemenin en maliyet etkin yollarından biri olarak öne çıkıyor. Mevcut tablo, uluslararası toplumun aşıya eşit erişimi sağlama ve sağlık sistemlerini güçlendirme yönündeki taahhütlerini sürdürmesi gerektiğine işaret ediyor.
Güney Afrika1 olay15 Tem - Aynı ülke gündemi
Kentucky'de Massie'nin Yenilgisi Trump ve AIPAC Etkisini Gözler Önüne Serdi
ABD'de altı eyalette yapılan ön seçimlerde Kentucky Cumhuriyetçi Parti vekili Thomas Massie, Donald Trump'ın desteklediği adaya karşı kaybetti. Trump'ın karşısında duran az sayıdaki üst düzey Cumhuriyetçiden biri olan Massie'nin yenilgisi, başkanın parti üzerindeki hakimiyetinin bir testi olarak görüldü. Böylece Trump, kendisine muhalif isimleri tasfiye etme stratejisinde bir zafer daha kazandı. Öte yandan, Middle East Eye'a göre Massie'nin düşüşünde İsrail'e yardıma ve İran'a yönelik savaş hazırlıklarına karşı duruşu etkili oldu. Kongre üyesinin bu tutumu, Amerikan İsrail Halkla İlişkiler Komitesi (AIPAC) ve İsrail yanlısı bağışçıların tepkisini çekmiş ve seçim sürecinde aleyhine yoğun bir mali kampanya yürütülmüştü. Bu durum, lobi grubunun Cumhuriyetçi Parti içindeki kalıcı nüfuzunu da gözler önüne serdi. Tarihin en pahalı Temsilciler Meclisi ön seçimi olarak kayıtlara geçen yarış, ulusal siyasi dinamiklerin eyalet düzeyindeki yansımasını ortaya koydu. Seçim sonuçları, Trump'ın sadakat odaklı siyasetinin ve İsrail yanlısı grupların hâlâ belirleyici olduğu bir Cumhuriyetçi Parti'ye işaret ediyor.
Güney Afrika3 olay23 May