2026 NPT Konferansı Uzlaşmasız Sona Erdi: Nükleer Silahsızlanma Çabaları Sekteye Uğradı
2026 Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması (NPT) Gözden Geçirme Konferansı, 22 Mayıs'ta uzlaşı belgesi kabul edilmeden sona erdi. Chatham House uzmanlarına göre, İran savaşının yarattığı gerginlik ve P5 ülkelerinin (ABD, Rusya, Çin, İngiltere, Fransa) silahsızlanma görüşmelerindeki isteksizliği, konferansın başarısızlığında belirleyici oldu. NPT, küresel nükleer silahsızlanma rejiminin temel taşı olarak görülüyor ve beş yılda bir düzenlenen gözden geçirme konferansları, taraf devletlerin ilerlemeyi değerlendirmesi için kritik önem taşıyor. Uzlaşı sağlanamaması, nükleer silahlanma yarışının hızlandığı bir dönemde çok taraflı diplomasiye olan güveni zedeledi ve silahsızlanma yönündeki uluslararası çabaların giderek zayıfladığını gösterdi. Bu sonuç, özellikle nükleer silahlara sahip devletlerin yükümlülüklerini yerine getirme konusundaki siyasi iradelerinin sorgulanmasına yol açtı. Uzmanlar, İran savaşının yanı sıra stratejik rekabetin derinleşmesinin, gelecekteki NPT konferanslarında da benzer tıkanıklıklara neden olabileceği uyarısında bulunuyor.
Bağlam, hikayenin etrafındaki ülke + lider + komşu hikaye ağına dayanılarak AI tarafından üretildi. Olgu içerikleri için her zaman üstteki kaynak linklerine başvurun.
Bu gündemi takip et
ABD gelişmelerini kaçırma — ücretsiz kaydol, günlük brifinginde gör.
Zaman çizelgesi
en güncel: 03 Haz- Diplomatik03 Haz 09:15
Global cooperation on nuclear disarmament looks even further away
Global cooperation on nuclear disarmament looks even further away Expert comment jon.wallace 3 June 2026 The Iran war inhibited progress at the Non-Proliferation Treaty Review Conference. But so did P5 countries’ resistance to talking seriously about disarmament. The 2026 Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons (NPT) Review Conference concluded on 22 May without a consensus outcome document. It is the third time in a row that states parties have failed to agree on a review of the treaty’s implementation and progress, or to set out a plan to support and strengthen the treaty’s implementation. However, this failure was different from the last. In 2022, it was Russia alone that blocked agreement, following its invasion of Ukraine. This year, multiple countries were prepared to hinder progress. The fractures ran across the ‘P5’ – the UN Security Council permanent members, all of whom are classed as ‘nuclear-weapon’ states and are the only countries permitted to possess nuclear weapons under the treaty. (Other nuclear armed countries are not parties to the treaty). But what happened in New York was not a targeted disruption. It was the latest sign of a non-proliferation system under strain in an increasingly dysfunctional environment. What broke down and why The primary cause of failure was the Iran conflict. Countries could not agree on adding a paragraph addressing Iran’s non-compliance with its NPT obligations and stating that Iran could never acquire nuclear weapons. That remained bracketed in the final draft outcome document, meaning consensus had not been reached. Conference President Đỗ Hùng Việt, whose management of an extraordinarily difficult process deserves credit, chose not to force states into a public confrontation on the issue. When he asked the conference to adopt at least a procedural consensus on strengthening the review process, Russia, China, and Iran blocked that too. Related work Avoiding a new nuclear arms race Even if Iran had not been the breaking point, something else might have been. Other fault lines were close to the surface: Russia pushed for the deletion of text on North Korea’s weapons programme, prompting South Korean objections. Disputes over language on Ukraine’s Zaporizhzhia nuclear power plant, still under Russian occupation, remained unresolved. A pattern is emerging, where review conferences become a forum for airing regional and bilateral grievances. That reflects a broader shift in how the major nuclear powers approach multilateral institutions. When powerful states believe that their security interests are better served by bilateral leverage than by collective frameworks, consensus-based multilateral processes become difficult to sustain. The disarmament deficit The failure to agree a final document obscured another serious problem. Even the draft that was on the table represented a significant weakening of prior commitments. New START, a US–Russia nuclear arms control agreement, expired in February with nothing to replace it. That leaves the world’s two largest nuclear arsenals without any agreed limits for the first time in over fifty years. China’s nuclear build-up is accelerating. The US has threatened to resume nuclear testing and has accused both Russia and China of conducting tests. France has announced an expansion of its nuclear programme. In this environment, the five recognized nuclear weapon states arrived in New York and set about forcing the removal of language calling on them to begin negotiations on disarmament – or even to pursue discussions urgently. Nuclear weapons states removed even more mild requests from the outcome document – for more transparency and accountability on their part. The final draft vaguely called for constructive dialogue that might facilitate future progress. Many non-nuclear weapons states will interpret this as a signal – that beyond ensuring other countries do not acquire nuclear weapons, the P5 are no longer committed to the wider NPT regime. Collective engagement can only do so much if the P5 are not listening. The grand bargain at the heart of the NPT – that non-nuclear states forgo nuclear weapons in exchange for progress on disarmament by the P5 – is under severe strain, and the cracks are showing. There were still meaningful signals from the wider membership. Countries pushed back against weakened disarmament language. There was strong opposition to any resumption of nuclear testing, with many states defending the Comprehensive Test Ban Treaty. The fact that so many non-nuclear states remained engaged and vocal matters. But collective engagement can only do so much if the P5 are not listening. What comes next The next NPT Review Conference is in 2031. The risk is that the underlying conditions deteriorate further during the intervening five years, proliferation pressures mount, and the case for investing political capital in the NPT becomes progressively harder to make. Avoiding that outcome requires a practical assessment of what went wrong and what can be done differently. An important lesson is that review conferences cannot be the primary forum for adjudicating active crises. When countries demand that a consensus-based multilateral process takes sides on contentious regional issues like the wars in Iran or Ukraine, deadlock is almost guaranteed. An alternative is possible. In the leadup to the 1985 Review Conference, nuclear arsenals were almost at their Cold War height, Israel had destroyed a safeguarded nuclear reactor in Iraq, and there were serious non-proliferation concerns relating to several non-parties (such as South Africa and Brazil). In this unsecure environment, the United States and Soviet Union famously set their differences aside and focused on strengthening the system by cooperating to reach consensus, rather than weaponizing it. That was a long time ago, but it is a reminder that cooperative behaviour during times of high geopolitical tension is possible. The P5 need to strengthen engagement with one another on nuclear risk reduction through the ongoing ‘P5 process’ – a diplomatic forum between the countries. Dialogue has stalled in recent years. But this is a crucial route for progress on even modest confidence-building measures on doctrine, on new technologies, and on crisis communication. The P5 demonstrating a willingness to engage in good faith, and treating the NPT as worth preserving, would itself send a signal. Seriously engaging with transparency and accountability initiatives put forward during the review conference would be a good start and is relatively low pressure and low-hanging fruit in terms of compliance.
Okumaya devam et
ilgili gelişmeler- Aynı ülke gündemicanlı
NPT konferansı başarısızlıkla bitti, antlaşmanın içi boşalıyor
Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması'nın (NPT) New York'taki dört haftalık gözden geçirme konferansı nihai bir belge kabul edilemeden sona erdi. Bu, konferansın üst üste ikinci kez mutabakat sağlayamaması olarak kayıtlara geçti. Temel anlaşmazlık, Rusya'nın Zaporijya Nükleer Santrali'ne ilişkin ifadelere itiraz etmesinden kaynaklandı. Başarısızlık, NPT'nin temel direklerinden biri olan nükleer silahsızlanma konusundaki uluslararası rejimin aşındığı endişelerini artırdı. Konferansın sonuçsuz kalması, antlaşmanın uygulanabilirliğinin sorgulanmasına ve nükleer silahların yayılması riskinin arttığı bir ortamda hukuki çerçevenin zayıflamasına işaret ediyor. Bu tablo, uluslararası hukukun nükleer silahların kontrolü alanında yeniden canlandırılması gerektiği yönündeki çağrıları güçlendiriyor. Uzmanlar, devletlerin antlaşma yükümlülüklerine bağlılığını sağlamak için daha etkin mekanizmalara ve siyasi iradeye ihtiyaç olduğunu vurguluyor.
ABD1 olay1 gün önce - Aynı ülke gündemicanlı
FISA gözetim yetkisi Kongre tıkanıklığında gece yarısı sona eriyor
ABD'de Yabancı İstihbarat Gözetim Yasası'nın (FISA) kritik bir maddesi, Başkan Trump'ın Ulusal İstihbarat Direktörü vekilliğine Cumhuriyetçi bağışçı Bill Pulte'yi atamasına gelen tepkiler sonrası Kongre'nin uzlaşı sağlayamamasıyla Cuma gece yarısı itibarıyla yürürlükten kalkıyor. Trump'ın atama kararının yol açtığı öfkeyi yatıştırma girişimleri yasanın uzatılması için yeterli olmadı. Süresi dolan madde, mahkeme izni gerekmeksizin yabancı şüphelilerin elektronik gözetimine olanak tanıyan yetkileri içeriyor. Bu yetkiler terörle mücadele ve casusluk faaliyetlerinin tespitinde kullanılıyordu. İstihbarat yetkilileri, programın ABD güvenliği için vazgeçilmez olduğunu vurgularken, sivil özgürlük savunucuları mahremiyet ihlalleri konusunda uyarıyor. Kongre'deki tıkanıklık, Trump'ın geleneksel istihbarat deneyimi bulunmayan isimleri üst düzey görevlere getirme eğiliminin partisi içinde yarattığı rahatsızlığı yansıtıyor. Pulte'nin atamasına karşı çıkanlar, DNI pozisyonunun liyakate dayalı ve siyasi etkiden uzak olması gerektiğini savunuyor. Yetki kaybı, ABD'nin uluslararası istihbarat işbirliklerini de geçici olarak sekteye uğratabilir.
ABD1 olay1 gün önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD-İran Anlaşma Sinyalleri: Uzmanlar 'İlk Adım, Nihai Çözüm Değil' Diyor
ABD ve İran'dan gelen sinyaller, bu hafta sonu bir çerçeve anlaşmanın imzalanabileceğine işaret ediyor. Ancak Washington merkezli politika çevreleri, bu gelişmeyi nihai bir atılım olarak değil, dikkatle yürütülen ve sonucu belirsiz bir müzakere sürecinin ilk adımı olarak değerlendiriyor. Atlantic Council ve Brookings Enstitüsü analistleri, ön mutabakatın kapsamlı bir anlaşmaya giden yolda yalnızca bir başlangıç olduğu uyarısında bulunuyor. Taraflar arasındaki güvensizlik, teknik detaylar ve ABD'deki Kongre onayı gibi faktörlerin süreci karmaşıklaştırabileceği belirtiliyor. Bu nedenle, olası bir anlaşma Ortadoğu'da gerilimi düşürme ve İran'ın nükleer programını sınırlama potansiyeli taşısa da, gerçek bir çözümün aylar hatta yıllar alabileceği ifade ediliyor.
ABD1 olay1 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
ABD-İran Mutabakatı İçin 14 Haziran'da Cenevre'de İmza İddiası
Bloomberg'in üst düzey yetkililere dayandırdığı haberde, ABD ve İran arasında bir mutabakat zaptının 14 Haziran Pazar günü Cenevre'de imzalanabileceği öne sürüldü. Yetkililer, belgenin nihai bir anlaşmadan ziyade taraflar arasındaki mutabakatı kayda geçireceğini belirtti. G7 liderlerinin 15-17 Haziran'da Fransa'da bir araya gelecek olması, diplomatik zamanlamanın dikkat çekici bir arka planı olarak sunuldu. Haberde, İran tarafının henüz resmî bir açıklama yapmadığına işaret ediliyor. Mutabakatın ayrıntıları netleşmemiş olsa da, uzun süredir gergin seyreden Washington-Tahran hattında yumuşama beklentisi yarattı. Diplomatik kaynaklar, bu adımın bölgesel gerilimlerin düşürülmesi ve nükleer programa ilişkin müzakerelerin canlandırılması için bir zemin oluşturabileceğini değerlendiriyor. Gelişme, özellikle Avrupa başkentlerinin yoğun diplomasi yürüttüğü bir dönemde geldi. G7 zirvesi öncesinde atılacak böyle bir imza, küresel aktörlerin İran meselesindeki tutumlarını da etkileyebilir. Ancak tarafların henüz doğrulama yapmaması, sürecin kırılganlığını koruyor.
ABD7 olay2 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
Trump: Tren de Aragua lideri Venezuela'da ABD operasyonuyla öldürüldü
ABD Başkanı Donald Trump, Truth Social hesabından yaptığı açıklamada, ABD askeri güçlerinin Venezuela'da düzenlediği bir operasyonla Tren de Aragua çetesinin lideri Nino Guerrero'nun öldürüldüğünü duyurdu. Operasyonun 'hızlı ve ölümcül' olduğunu belirten Trump, ayrıntılara yer vermedi. Tren de Aragua, Venezuela'da ortaya çıkan ve Latin Amerika'da birçok ülkede gasp, adam kaçırma, uyuşturucu kaçakçılığı gibi suçlarla bilinen yaygın bir suç örgütü. Guerrero, çetenin uzun süredir en üst düzey lideri olarak aranıyordu. ABD'nin Venezuela topraklarında doğrudan askeri müdahalesi, iki ülke arasındaki gergin ilişkiler bağlamında dikkat çekiyor. Trump yönetimi daha önce de bölgedeki suç örgütlerine yönelik sert önlemler alacağının sinyalini vermişti. Operasyonun bölgesel güvenlik ve ABD'nin müdahale politikaları açısından yankı uyandırması bekleniyor.
ABD6 olay2 sa önce - Aynı ülke gündemicanlı
Lahor ve Karaçi Arasındaki Sığ Üstünlük Tartışması
Pakistan’ın iki büyük şehri Lahor ve Karaçi arasında sosyal medyada periyodik olarak alevlenen üstünlük tartışması, çoğunlukla nüanstan yoksun ve partizan çıkarlar için araçsallaştırılmış bir biçimde sürüyor. Dawn’da yayımlanan yazıda, bu söylemin varoluşsal bir mücadele gibi ele alındığı ancak şehirlerin gerçek anlamda karşılaştırılamayacağı vurgulanıyor. Tanınmış mimar ve araştırmacı Arif Hasan’ın görüşüne atıfla, şehirleri kıyaslamanın indirgemeci ve yanıltıcı olduğu belirtiliyor. Bu tür yüzeysel tartışmalar, kentsel kimlikleri sabit ve rekabetçi kalıplara hapsederek her iki şehrin tarihsel, kültürel ve sosyoekonomik çeşitliliğini göz ardı ediyor. Siyasi kutuplaşmanın beslediği bu anlatılar, kentlerin karşı karşıya olduğu ortak sorunlara odaklanmayı zorlaştırıyor. Yazı, şehirleri birer ‘marka’ olarak konumlandıran sığ yaklaşımın ötesine geçilmesi gerektiğine işaret ediyor. Kamuoyunda sıkça tekrarlanan bu kısır döngü, kent planlaması ve yerel yönetişim gibi daha yapıcı alanlardaki diyaloğu gölgeliyor. Analiz, şehirleri bir bütün olarak anlamanın ancak karmaşıklıklarını kucaklamakla mümkün olacağını savunuyor.
ABD1 olay4 sa önce